Tagarchief: ratten

Ratten: koppelen

Ratten zijn vaak niet zomaar vriendjes, ze hebben allemaal een eigen karaktertje wat soms met elkaar botst. Hierdoor is een koppeling die op een goede manier aangepakt wordt van groot belang. In mijn ervaring zijn dames makkelijker te koppelen dan mannen, ze zijn nét iets minder dominant. Maar er zijn natuurlijk genoeg uitzonderingen: dominante meiden die niet willen opgeven of mannen die gelijk vriendjes met elkaar zijn.

Wanneer je nieuwe ratten uit een opvang of bij een goede fokker vandaan haalt, willen deze je bijna altijd helpen met het koppelen. Vaak willen ze het koppelen van jouw ratjes (meestal kosteloos) zelfs voor je doen. Dus mocht je geen ervaring hebben met koppelen, en het toch nog een beetje spannend vinden, is er altijd een oplossing! In dit artikel ga ik uitleggen hoe je het beste ratten met elkaar kan koppelen als je het toch zelf wilt doen.

broederliefde.jpg

Wat heb je nodig? 

Voor een goede koppeling heb je uiteraard de ratten nodig die je wilt gaan koppelen, zorg dat je geslachten niet door elkaar zet. Dus meiden bij meiden en mannen bij mannen. Indien de mannetjes zijn gecastreerd (op zijn minst 6 weken geleden) kunnen deze mannetjes wel met vrouwen worden gekoppeld. Gecastreerde mannen bij intacte mannen zetten is iets wat vaker fout lijkt te gaan. Een koppeling kan tussen een groep met 1 of meer nieuwe zijn of 1 op 1, in principe is de aanpak gewoon hetzelfde. Het beste is om qua leeftijd maximaal 4 maanden verschil aan te houden. Heb je een oudere rat dan kan je er ook voor kiezen om 2 jonge ratjes erbij te koppelen.

Daarnaast heb je een neutrale koppelkooi nodig, koppelen kan je ook proberen op bijvoorbeeld een bank, als je er constant bij kan zijn. Zelf neem ik een kooi om in te koppelen. Een hamsterkooi is goed, ze moeten elkaar niet te veel uit de weg kunnen gaan. Zelf gebruik ik een duna mini voor kleine groepen (tot 6 ratten) en een duna multy voor meer ratten. Op het filmpje zie je twee ratten in een mini duna. Dit zijn fijne kooien omdat je makkelijk kan ingrijpen mocht het toch fout gaan, ze hebben namelijk een grote opening aan de bovenkant. Zorg in ieder geval dat de kooi geen geurtjes bevat van één van de ratten die je gaat koppelen.

Zorg dat je iets bij de hand hebt waarmee je de ratten uit elkaar kan halen zonder gebeten te worden, dit is vaak niet nodig, maar je kan maar beter voorbereid zijn. Wat je kan gebruiken is bijvoorbeeld een ovenwant of een veger (van blik en veger) om de boze ratjes te scheiden.

Het koppelen – gedrag

Vervolgens zet je de ratten in de kooi, zodat ze kennis kunnen maken. Dit doe ik met alleen een laagje bodembedekking in de kooi. Meestal zijn ze de eerste 5 minuten nog bezig met kijken hoe ze er uit kunnen komen. Wanneer ze elkaar hebben gezien en wat rustiger zijn kan je een bakje water en voer aanbieden. Het voer kan je het beste over de bodem strooien zodat hier ook geen gevecht over kan ontstaan. Zorg dat je geen huisjes of hangmatten gebruikt tijdens de koppeling!

Het gedrag wat je in het filmpje hierboven ziet is egelen, vooral bij de witte rat zie je dit zeer duidelijk. Zij zet haar haar overeind. De andere rat heeft een rex (golvende) vacht waardoor je niet duidelijk kan zien of ze egelt op het filmpje. Dit is iets wat veel voorkomt tijdens het koppelen en is niet erg, ze moeten immers gaan uitzoeken wie de baas is en zijn op dit moment elkaars concurrent.

Op twee poten staan, zoals het grijze ratje in het filmpje in het begin doet, doen ratten tijdens een koppeling ook vaak. Ze staan dan tegenover elkaar, kijken wie er hoger komt en dus dominanter is. Dit doen ze in de meeste gevallen wel vaker in één koppelsessie.

Op de rug leggen spreekt voor zich, het ratje boven wint in dat geval, ook dit kan langer duren als het onderdanige ratje zich niet wilt overgeven. Dit kan gepaard gaan met luid gepiep, ook dit is niet erg en geen reden om de ratten uit elkaar te halen. Van de komende koppelingen die ik doe zal ik ook filmpjes maken, zodat ik typisch gedrag tijdens het koppelen nog beter kan laten zien.

Wanneer mislukt een koppeling?

Door de groeiende broodfok (fokken voor geld, waarbij geen aandacht besteed wordt aan belangrijke factoren zoals karakter en ziektes) wordt het steeds lastiger om ratten te koppelen. Het gaat dus wel eens fout, bijvoorbeeld wanneer ratten blijven doorgaan met dominant gedrag naar de andere(n) toe.

De regel luidt: als er bloed is of de ratten blijven in een bolletje met elkaar vechten, moet je ze uit elkaar halen. Zeker niet bij het eerste beste piepje, want als ze eenmaal uit elkaar zijn tijdens een lastige koppeling is het moeilijker om ze weer te koppelen.

Ook kan een koppeling mislukken doordat het onrustig blijft. De ratten op het filmpje van egelende ratten zijn uiteindelijk ook uit elkaar gehaald omdat ze na meer dan een halve week nog onrustig waren en niet toe wilde geven, soms is dit niet erg. In dit geval merkte ik geen verbetering. Dit waren beide onderdanige ratten, waarvan een rat uit onzekerheid dominant ging doen.

Wanneer is een koppeling gelukt?

Als alle ratten bij elkaar gaan liggen en hier duidelijk geen problemen mee hebben, is de koppeling meestal geslaagd. Dit kan een paar dagen duren. Op dit moment kan je ze samen in de échte kooi zetten, maar je kan er ook voor kiezen om eerst nog een tussen maat te nemen qua kooi. Zorg dat je kooi goed schoon is gemaakt met bijvoorbeeld Dettol, zodat er geen geurtjes meer op zitten van een van de ratten. Als je ze in de kooi zet, zorg dat je nog geen huisjes neerzet, op zijn hoogst een aantal hangmatten en plateaus, zodat ze elkaar niet in kunnen sluiten of territoriaal kunnen worden over bijvoorbeeld een huisje. Op deze manier moeten ze ook bij elkaar gaan liggen. Wanneer dit goed blijft gaan kan je de kooi steeds voller hangen en zetten. Gaat dit niet goed? Ga dan een stapje terug in het koppelproces.

Advertenties

Achterhandverlamming bij ratten

Wat is dat nu eigenlijk, achterhandverlamming? 

Een verlamde achterhand kunnen ratten (maar ook andere dieren) krijgen wanneer ze bijvoorbeeld door een ongeluk een beschadigde ruggenwervel krijgen, echter, de versie van verlamming waar ik het over wil hebben is de zogenaamde ‘ouderdomsverlamming’. Deze is ook te zien in de video hieronder. Het houdt in dat de rat zijn of haar achterhand niet goed meer mee krijgen met de rest van het lichaam, doordat de spieren slapper worden. Dit is iets wat vaak voorkomt bij oudere ratten.

Hoe herken je achterhandverlamming?

Het voornaamste waardoor je de beginnende achterhandverlamming herkent bij oudere ratten is dat hun achterpootjes soms in vreemde standen staan en niet helemaal meer mee lijken te willen gaan met de voorpoten, ze zien er dan ook ‘verlamd’ uit. Dit zal steeds meer opvallen omdat de rat langzaam steeds meer controle verliest over de achterkant van zijn lichaam. Op den duur zal de rat met zijn pootjes gaan slepen als hij zich wilt voortbewegen.

Heisenberg, in het onderstaande filmpje, kan sinds een paar dagen zijn achterpoten niet heel goed meer meekrijgen.



Wat kan je doen?

Er zijn een aantal opties waardoor je ratje langer kan genieten van zijn of haar leventje:

-Zorg dat hij of zij genoeg beweging krijgt, dit zorgt dat de ziekte geremd wordt. Door de achterpootjes te helpen met bewegen (bijvoorbeeld fietsen in de lucht) zullen de spieren wat sterker worden.

-Hou daarnaast goed in de gaten of je rat nog drinkt (en goed bij het flesje of bakje kan) en (gevarieerd) eet.

– Er zijn verschillende theorieën over het extra aanbieden van Vitamines (B12) en Omega’s (3 en 6), hier heb ik zo snel nog geen goede bron van kunnen vinden. Mocht dit toch gebeuren zal ik dit aanpassen in deze tekst.

– Natuurlijk kan je altijd naar je dierenarts gaan als je twijfelt, dierenartsen met kennis van knaagdieren en/of konijnen zijn vrijwel altijd bekend met deze aandoening.

Wanneer is het genoeg?

Dat is dan ook gelijk de vraag die je jezelf kan stellen. Er zijn ratten die nog erg lang vrolijk zijn, kunnen bewegen, goed eten en drinken. Op den duur zal het achteruit gaan, dit kan je merken doordat ze steeds minder controle lijken te hebben over hun achterpootjes en de hele achterkant van het lichaam. Dit kan bij de ene rat nog makkelijk maanden duren, terwijl er ook gevallen bekend zijn van ratten die binnen een paar dagen al gelijk in dat laatste stadium zaten. Wanneer ze het duidelijk veel te moeilijk krijgen met het leven is het eigenlijk het ‘rat-vriendelijkste’ om ze rustig in te laten slapen.