Updates van mijn ‘dierentuin’

Het is een maand geleden dat ik een berichtje heb geplaatst. Nog steeds is het immens druk in de opvang vanwege 3 nestjes ratten, in totaal 35 babies die naast de andere opvangers en mijn eigen dieren een hoop tijd en liefde nodig hebben. Wel wil ik even een update geven over wat er de afgelopen tijd is gebeurt, helaas heb ik een aantal dieren moeten laten gaan, maar er is ook een bijzonder diertje bij gekomen naast 2 pensioenratjes.

Allereerst is mijn bourke parkietje Mini overleden op 3 juli, mijn prachtige vogelmeisje is er niet meer. Dit schreef ik:

“Lief meisje, in november 2015 mocht ik jou en Dash adopteren bijDierentehuis Nieuwe 13567137_1239353322750708_9055982258173081297_nWaterweg Vlaardingen, wat was ik blij! Twee onwijs schattige bourke parkietjes. Roze nog wel. En wat was het leuk om 4 vogeltjes in de kooi te hebben, jij en je broer (?) zijn altijd heel rustig geweest. Heel anders dan dat gekwetter van die grasparkietjes maar onwijs aandoenlijk. Echt tam was je niet, ook de kooi uit was meestal iets wat je niet wilde, maar toch genoten we van elkaar op onze eigen manier. Je ring zegt dat je van 2008 bent, dus je bent een jaar of 8 geworden. Ik baal dat ik niet langer van je heb mogen genieten, maar het zal je tijd zijn geweest. Hopelijk heb ik je nog een mooi leventje mogen geven, Mini. Anders dan wat je hebt gehad voordat je bij mij kwam. Dash heeft gelukkig Zaza en Pluk nog, maar hij zal je ongetwijfeld ontzettend missen. Jullie waren echt elkaars steun en toeverlaat.

Slaap zacht roze vriendinnetje, until we meet again. Mini is het bovenste vogeltje op de foto.”

Daarna is mijn hamstertje Buddha overleden op 11 juli, hij kreeg al wat ouderdomsverschijnselen maar met zijn 1,5 jaar was hij niet bepaald oud. Helaas mocht ik niet langer van hem genieten. Dit schreef ik over Buddha:

“Bij mijn voederrondje vanavond vond ik Buddha netjes ingeslapen in zijn huisje. Lief 13615386_1245058162180224_4962671100840799366_nmannetje kwam bij mij in de opvang vorig jaar, hij was van begin 2015 dus ongeveer 1,5 jaar geworden. Buddha kwam in de opvang met zijn broertje en ondanks dat hij absoluut niet tam was kreeg ik een band met hem, dat is niet uit te leggen. Toen niemand hem kwam adopteren en ik eigenlijk stiekem al een naam voor hem had wist ik dat ik hem niet meer los kon laten. Nooit is Buddha echt tam geworden, maar toch was het mijn mooie fotogenieke ventje.

Until we meet again <3″

Voordat ik naar het goede nieuws ga is er nog een dier waar ik me erg zorgen om maak, mijn konijntje Kyra had na 3 maanden wéér haken op haar kiezen. Dit keer bleef ze wel eten, ze viel af en toen ik dit merkte ben ik naar de dierenarts gegaan. Ze is inmiddels zo’n 6 jaar en vind het toch heel wat om elke 3 maanden met haar naar de dierenarts te moeten, erg stressvol. Maar het is niet anders en ik hoop nog jaren van haar te kunnen genieten!

Naast mijn pensioenratje Orcky zitten nu ook King en Fumo in mijn pensioengroepje. King is al 2,5 jaar of ouder, hij heeft doorgroeiende tanden die elke 2,5 week geslepen moeten worden. Door het koppelen met Fumo (wat nog niet is gelukt) heeft hij ook een opgezwollen voetje op het moment waar hij antibiotica en pijnstilling voor krijgt. Verder is het echt een oudje, zorg er dus voor dat elke dag nog telt! Fumo is ook ongeveer 2,5 jaar maar echt een beer van een rat! Hij is erg lief maar pittig naar andere ratten. Als King zich beter voelt ga ik hem nog eens proberen te koppelen in de groep. De foto’s van deze mannen zullen nog online komen, waarschijnlijk in een nieuwe sub-pagina met pensioendieren en/of op de website van de opvang http://www.pettings.nl .

Sinds gisteren is er nog een zieltje bij me komen wonen! Dit schreef ik over hem:
13606954_1245394418813265_627865167805650091_n
“Een aantal weken geleden kreeg ik een berichtje dat iemand een gekko had gevonden in een lading groenten die geïmporteerd was uit Marokko. Er werd verteld dat ze de gekko zouden afmaken en daar stak deze medewerker gelukkig een stokje voor! Vol enthousiasme vertelde ik dat een gekko hoog op mijn lijstje stond, daarna volgde een afspraak dat als hij het zou redden, dat hij bij mij mocht komen wonen. Gelukkig is hij helemaal opgeknapt na zijn lange reis in een koelcel en nu zit hij lekker warm bij mij. De inhoud van de terra zal zeker nog veranderen maar hij zit in ieder geval goed met veel schuilplekjes, voldoende voedsel en een lekker zwembadje 😉

Het is een Marokkaanse muurgekko, leeftijd zal altijd een raadsel blijven. Op het moment heet hij Ali, ik ga nog even kijken of ik een betere naam kan vinden (wel iets Arabisch) anders blijft hij zo heten. Ideeën zijn welkom.

Welkom in de dierentuin kleine vriend!”

Hij heet inmiddels Nizar, wat ‘klein’ betekent in het Arabisch.

Sorry voor de opsomming van nieuwtjes, maar op het moment werk ik 4 dagen, de opvang kost zeeën van tijd en mijn eigen dieren willen ook graag aandacht. Daarnaast vind ik het fijn om in mijn zeldzame vrije tijd lekker een filmpje op te zetten zodat ik eventjes afleiding heb van alle hectiek.

 

Zomerdrukte komt er aan!

Door de drukte die nu al merkbaar is heb ik iets minder de tijd om te bloggen. Zodra ik weer alles ope een rijtje heb en het drukke ritme er wat meer in zit zal ik weer artikelen schrijven. Tot die tijd kunnen jullie me volgen op de opvangpagina op Facebook: http://www.facebook.com/pettingsopvangrotterdam waar ik nu ook live-video’s doe zo nu en dan!

Groetjes van mij, Laika en Mowgli!

13423841_293543727646005_3019986602465899364_n

Nieuw huisdier: Orcky

Na mijn belofte aan mezelf om tot december geen nieuwe dieren aan te schaffen, kwam deze mooie man Orcky op mijn pad. Een rattenman van 2,5 jaar op zoek naar een plek waar hij nog wat leuke weken of maanden kon hebben. En op zo’n moment is mijn hart te zwak, ik heb dus gelijk gereageerd dat hij bij mij mag komen wonen.

Mijn planning voor de toekomst is ook om hier thuis pensioen te worden voor oudere dieren, deze mogen dus lekker bij mij wonen op hun oude dag. Zeker als ik een pand vind voor de opvang heb ik daar meer plek voor.

Welkom bij de dierentuin, Orcky! Dat je nog eventjes van veel liefde mag genieten!

orcky

‘Is mijn hamster te dik?’

Vragen die ik met volle regelmaat krijg zijn: ‘moet mijn hamster op dieet?’, ‘hoeveel moet een hamster wegen?’. Hamsters zijn van nature bolletjes qua vorm, of ze te dik zijn kan je niet zien op de weegschaal. In dit artikel leg ik uit waarom en hoe je dit wel kan ontdekken.

nest3v wildkl

Net als bij mensen hebben hamsters allemaal een verschillende bouw, vaak zijn ze rond, soms zijn ze wat smaller (vooral als ze nog jong zijn, maar sommige hamsters blijven smal). Een Russische dwerghamster kan met gemak 20 gram schelen van een soortgenootje zonder dat een van de twee te zwaar of licht is. De meeste volwassen Russische dwerghamsters wegen zo ongeveer tussen de 40 en 60 gram, maar als ze zwaarder zijn hoeft dat niet gelijk te betekenen dat ze te dik zijn. De hamster op de foto is niet te dik, ze is mooi slank (nog jong) en nog in de groei. Ze zal zelfs nog iets groter en ronder worden.

De enige manier waarop je kan zien of een dwerghamster te dik is, is aan de vet kwabben achter de pootjes. Helaas heb ik hier zo snel geen foto van, mocht ik deze ooit maken zal hij toegevoegd worden aan dit artikel. De pootjes horen slank te zijn, wanneer hier vet op begint te groeien weet je dat je je hamster iets minder moet verwennen. Noten bijvoorbeeld zijn erg belangrijk in het dieet van een hamster (deze vetten hebben ze zeker nodig), maar zorg er voor dat ze hier niet te veel van binnen krijgen. De meeste hamsters rennen het eten wat ze krijgen er makkelijk af in hun rad, ze rennen vaak kilometers per nacht terwijl jij ligt te slapen.

Een dikke hamster hoeft daarnaast ook niet altijd te betekenen dat hij te veel eet of te weinig beweegt, het kan ook een ziekte zijn. Maak je je zorgen om je hamster? Ga dan voor de zekerheid naar de dierenarts gespecialiseerd in knaagdieren voor een controle.

Kosten huisdieren mei 2016

Bekijk hier de kosten die ik vorige maand maakte. Omdat ik vorige maand zoveel kosten heb gemaakt en grote hoeveelheden voer heb gekocht, was het deze maand een wat fijnere maand qua uitgaven. Eigenlijk had ik niet echt iets nodig, dus komende maand zal vermoedelijk weer iets duurder zijn. Gelukkig vielen de kosten bij de dierenarts ook mee deze maand! Je kan vast merken dat deze maand een stuk minder hectisch was, vorige maand gaf ik meer dan 400 euro uit en kwamen er een hoop nieuwe diertjes bij mij wonen. Deze maand ben ik helaas Macy verloren (pensioendiertje).

20 mei: Dierenarts met Mowgli (geïrriteerde ogen) en Aagje (observatie i.v.m. ziekte) €54,15
24 mei: Tuigjes besteld voor Mowgli en Laika €60,98

Totaal uitgaven mei: €110,13
Aantal dieren begin mei: 23
Nieuw: –

Overleden: Macy
Aantal dieren eind mei: 22

Saai he 😉

Konijnen trimsalon (Pettings) Rotterdam

Sinds deze week begin ik met het trimmen van andermans konijnen. Mijn behaalde certificaat heb ik al goed gebruikt bij het trimmen van eigen konijnen en opvang konijnen (en cavia’s), hierdoor heb ik een hoop ervaring en kennis op gedaan. Steeds vaker kreeg ik de vraag of ik ook op afspraak kon trimmen, na lang en goed nadenken heb ik besloten om op dinsdag te gaan trimmen op afspraak. Dit is een van de dagen dat ik vrij ben van werk en toch in de opvang bezig ben.

De trimtafel is onderweg en mijn enthousiasme om met mijn hobby eindelijk een klein bijbaantje te maken is aangewakkerd. Er zijn al een aantal aanmeldingen dus de vraag was ook zeker aanwezig!

12742810_1143684882317553_9154028913529310641_n

Ben jij nog op zoek naar een trimmer in Rotterdam voor jouw konijn? Bekijk hier de pagina voor meer informatie.

Opvangen: een emotionele rollercoaster

“Leuk hoor, jij mag lekker de hele dag met lieve diertjes knuffelen!”
“Ik wil ook een opvang, vind het zo schattig al die dieren.”
“Wat verdien je nou eigenlijk, met zo’n opvang?”

Soms krijg ik opmerkingen waar mijn haren van overeind gaan staan, daarom wil ik graag een blogje wijden aan wat ik zoal meemaak met de opvang en wat mijn taken zijn. Zodat je begrijpt wat het inhoud om een opvang te hebben en hoeveel verdriet, leed, blijdschap, woede, frustratie en zo’n beetje alle menselijke emoties hierbij komen kijken.

quote-Franklin-D.-Roosevelt-confidence-thrives-on-honesty-on-honor-on-89216
1. Allereerst wil ik een voorbeeldfunctie zijn, dit houd in dat ik alle dieren op zo’n manier houd die ik ook verwacht van de toekomstige baasjes: grote hokken, voer en water, medische hulp wanneer nodig, samen als het een groepsdier is en alleen als het een solitair dier is. Die voorbeeldfunctie is ook de reden dat ik schrijf, het is belangrijk om zoveel mogelijk informatie te delen over de juiste verzorging van huisdieren zodat mensen dit op kunnen zoeken en toe kunnen passen. Natuurlijk in de hoop dat ze dit doen vóór de aanschaf van het dier zelf (zodat ze in eerste instantie al naar een opvang of goede fokker gaan in plaats van de dierenwinkel). Deze voorbeeldfunctie wil ik in alles wat ik doe uitten: met mijn eigen dieren, de opvangdieren, de informatie die ik geef en de manier van communiceren. Dieren en de verzorging hiervan is mijn passie, en dierenwelzijn verbeteren mijn doel.
13260193_1124148177645754_7332893602229028268_n
2. Communicatie is daarom het belangrijkste waar ik op moet letten. Welke toon gebruik ik, hoe reageer ik op welk soort persoon en wat kan ik doen om bij nóg meer mensen door te dringen over de verzorging van dieren. Soms krijg ik dreigementen naar mijn hoofd geslingerd (bijvoorbeeld omdat ze een afstandsdiertje terug willen, hier begin ik niet aan) of als ik ze geen dieren wil laten adopteren (“Ja maar de kooi is echt maar 3cm te klein, waarom doe je zo moeilijk?” – omdat minimummaten het MINIMUM zijn dus). Soms is het frustrerend omdat je gewoon niet bij iedereen door kan dringen. Laatst kwam ik nog een mooie quote tegen: Een discussie winnen van een slim persoon is moeilijk, een discussie van een dom persoon winnen is onmogelijk.

Qua communicatie heb ik veel verschillende taken: mijn communicatie naar buiten toe vanaf mijn blog en opvangpagina op Facebook, communicatie via privé berichtjes (van mensen die afstand willen doen tot mensen die voet bij stuk houden dat ze wel een nestje willen met een van jouw dieren bijvoorbeeld) en de communicatie wanneer hier mensen langs komen voor een afstand of adoptie.

3. Verzorging van de dieren. Dit kan natuurlijk leuk zijn, want het is onwijs leuk om met die dieren te knuffelen. Maar veel meer tijd gaat in de verzorging: eten en drinken geven, op tijd schone hokken, medische verzorging waar nodig, hele bang dieren proberen op hun gemak te maken. Soms komen dieren binnen in zo’n slechte staat dat er zoveel emoties door mijn hoofd schieten, soms gaan er hier dieren dood of moet ik ze in laten slapen. Ik zit bijna elke week wel een keer bij de dierenarts. Alles kost veel moeite, veel tijd, veel liefde, heel veel emoties wanneer er iets fout gaat (en bij  dieren die verwaarloosd zijn gaat er nu eenmaal wel eens wat fout), ook kost het veel geld, dus nee: ik verdien niks met de opvang. Wel maak ik er geen geheim van dat ik dit ooit full-time wil gaan doen om zoveel mogelijk dieren te helpen, dan moet ik mezelf wel -een fatsoenlijk bedrag natuurlijk, de dieren kunnen elke cent goed gebruiken- uitbetalen van een deel van de donaties.

Conclusie: Naast mijn baan, zodat ik het opvangen kan blijven doen, ben ik dagelijks bezig met voorlichting, adviseren, veel achter de schermen via mail of privé berichtjes. Ook schrijf ik deze blog om zoveel mogelijk mensen dingen over hun huisdier te leren. Ik ben een voorbeeldfunctie en online erg aanwezig om zoveel mogelijk potentiële baasjes te bereiken. Daarnaast ben ik veel met communicatie bezig, naast advies moeten er afspraken worden gemaakt voor adoptie, voor afstand, regelmatig krijg ik een vraag voor tips en ik houd de website en facebook pagina bij. Ook ben ik bezig met het laten groeien van de opvang (denk aan de bezoekjes aan notaris, de bank, e.d.). Omdat het een opvang is, is de verzorging van de dieren niet onbelangrijk. Eten geven, drinken geven, schone kooien, medische verzorging, zorgen dat iedereen op zijn gemak is hier. Bij alle processen komen soms frustrerende dingen naar boven, zoals zware verwaarlozing (hier heb ik echt nachtmerries van), mensen die onwijs onredelijk zijn en dieren die overlijden bijvoorbeeld.

Dat gezegd hebbende, is het heel erg dankbaar werk, en ik peins er niet over om te stoppen en die dieren die het zo hard nodig hebben aan hun lot over te laten. Ik hou oprecht van mijn werk, het is mijn grootste passie.

Een opvang runnen gaat niet alleen maar over regenbogen en zonneschijn, maar grotendeels over de grote boze harde wereld.

Pebbles kitty cat café Rotterdam

cat2-1365x1024

Wellicht ben je al bekend met het concept ‘katten café’: een café net als ieder ander, maar dan wonen er ook een aantal katten die gezellig hun ding doen terwijl jij je bakje koffie of thee drinkt. Het is een leuk concept voor dierenliefhebbers en mensen die door welke omstandigheden dan ook zelf geen kat kunnen hebben. Het is ook algemeen bekend dat het hebben van huisdieren om je heen je gelukkiger maakt, dus zo’n café is zeker het bezoeken waard!

Freddy, de bedenker van Pebbles kitty cat café in Rotterdam, is al tijden fan van het concept en toen ze hoorde dat er in Rotterdam nog geen kattencafé bestond besloot ze dat dit haar kans was. Ze heeft zelf drie katten thuis zitten en ze is van plan katten te adopteren uit het asiel die lekker zichzelf mogen zijn in het café. Er zijn ook al een aantal samenwerkingen aan de gang met ‘de man met kat kalender’, ‘Stichting dierenasiel Sliedrecht’ en ‘Infinitea’.

Zoals al gemeld zullen katten uit het asiel een goed thuis geboden worden in het ‘cat café’, hierdoor wilt Freddy het asiel in een goed daglicht zetten. Op deze manier hoopt ze dat mensen zien dat asieldieren onwijs lief zijn en zullen bezoekers hopelijk zelf sneller over de streep gaan om een dier te adopteren. De katten zullen dan ook ten alle tijden prioriteit nummer één zijn, dit is ook te zien in onderstaand filmpje.

Op het moment loopt de crowdfunding actie met nog ruim drie weken te gaan zodat het café opgezet kan worden, er apparatuur gekocht kan worden en de eerste periode financieel overbrugt kan worden. Je kan al doneren vanaf €5,-, ook zijn er leuke acties zoals een high-tea, een feestje in het café en merchandise die je kan aanschaffen om te helpen aan het opstarten van het café.

Uiteraard heb ik al een donatie gedaan, jij steunt Pebbles Kitty cat café toch ook? Klik HIER  voor meer informatie en hoe je kan doneren! Ze zijn blij met elke euro, en dankzij jouw steun kan het café haar deuren deze zomer al openen.

Waar komt jouw dier vandaan?

Als het gaat om de aanschaf van een huisdier, zien de meeste nieuwe baasjes maar één enkele oplossing: de dierenwinkel. In dit artikel leg ik uit welke opties er nog meer zijn en waarom het beter is om geen dieren te kopen in een winkel.

Dierenwinkel

Eigenlijk best wel logisch als je niet beter weet: je wilt een nieuwe hamster en besluit daarvoor naar de winkel te gaan. Dit doen we immers toch ook wanneer we een nieuw spelletje willen kopen of andere nieuwe spullen? Echter, van de dieren uit een dierenwinkel weet je vaak de achtergrond niet, dit zijn vaak zieke dieren, niet tam en door de aanschaf steun je de broodfok. Broodfok houdt in dat de fokker vaak héél veel dieren heeft die nestje na nestje krijgen. Hygiëne, medische zorg en het letten op de achtergrond van de dieren speelt hierbij geen rol. Ze worden in zogenaamde labbakken (dichte kleine bakken) gehouden en worden niet gesocialiseerd. Eigenlijk krijgen ze alleen eten en drinken naast alle nestjes die ze moeten opvoeden. Als er maar zo veel mogelijk verkoopbare dieren geboren worden is hierbij het motto. Eenmaal gekocht uit de dierenwinkel kan je uiteraard geluk hebben: een tam dier die ook nog eens gezond oud wordt. Maar vaker worden ze ziek, ben je heel veel kwijt aan dierenartskosten en weet je geen raad omdat je dier bijt of extreem bang is. Daarnaast heeft het personeel in dierenwinkels in 90% van de gevallen geen kaas gegeten van bijpassende informatie, ze verkopen het liefste hamsters samen (meer omzet), konijnen alleen (als je aangeeft dat je er 1 wilt, ze willen liever 1 dan geen konijnen verkopen) en veel te kleine maar belachelijk dure kooien. In dit hele wereldje is dierenwelzijn veel minder belangrijk dan de omzet, en dat merk je ook.

N.B.: Er zijn zeker ook dierenwinkels met dieren van goede afkomst, maar omdat dit altijd onzeker is (en personeel hier ook vaak over liegt als je het op de man af vraagt) kan je beter het zekere voor het onzekere nemen en geen dieren uit de dierenwinkel halen. Als iedereen hiermee stopt zal ook de vreselijke broodfok stoppen. Helaas is het zo makkelijk om aan dieren te kopen en zijn het vaak impulsaankopen. Deze dieren eindigen in veel gevallen alsnog in de opvang.

broodfok01
Deze foto is van de broodfokker Bastiaanse, gevonden op de website van ratjes.nl. Zoals je kan zien zijn er veel bakken, waarbij er duidelijk geen tijd genomen wordt voor de nestjes.

Andere alternatieven

Natuurlijk zijn er genoeg plekken waar je dan je dieren vandaan zou kunnen halen. Denk bijvoorbeeld aan een fokker die een hoop kan vertellen over de ouderdieren en waar je langs mag komen om eerst kennis te maken voordat je een beslissing neemt. Bij een goede fokker is het hygiënisch, krijg je veel informatie over het houden van de diersoort en krijg je informatie over de ouderdieren en lijnen waaruit jouw dier geboren wordt.

Daarnaast zitten er niet alleen honden en katten in asielen, ook zijn er heel veel opvangen voor knaagdieren en konijnen door heel Nederland! Zoals jullie wellicht weten zit mijn Stichting Opvang Pettings ook bijna altijd bomvol.

Natuurlijk is er ook de mogelijkheid om via via aan een dier te komen of op marktplaats. Maar let altijd op of het dier gezond is: kijk naar de ogen, oren, hoe het dier in zijn vacht zit en mocht je het niet vertrouwen doe het dan niet.

Waar komt jouw dier vandaan?

Afstandsredenen

Op de Facebook pagina van de opvang komen regelmatig afstandsdiertjes voorbij, de reden van afstand zet ik er altijd bij omdat ik het belangrijk vind voor het toekomstige baasje om zoveel mogelijk informatie te geven. Er komen dan ook veel verschillende redenen voorbij waarom mensen afstand willen doen van hun huisdier, vaak is het een combinatie van redenen (“mijn zoon is allergisch, maar we gaan nu op vakantie dus ze moeten écht voor woensdag weg zijn”). Hier onder de meest voorkomende redenen waarom mensen van hun dier af moeten.

1. Het is toch niet wat we hadden verwacht.13006489_1187858241233550_3166127498134047917_n
Dit is eigenlijk wel de nummer 1 afstandsreden. Meestal verwoorden mensen het niet gelijk zo, maar ze vertellen bijvoorbeeld dat ze het gek vinden dat hun konijn niet van oppakken houdt of dat ze hun hamster nooit overdag zien. Dit is een typisch geval van niet hebben ingelezen voordat ze begonnen aan een huisdier. Erg jammer, want het dier is hier de dupe van. Dit zijn dan ook 9 van de 10 keer dieren uit een dierenwinkel, vaak in een impuls aangeschaft. Bij een fokker of opvang krijg je vaak zoveel informatie, dat je zeker weet of een bepaald dier bij je past. Zorg ook dat je van tevoren weet wat de gemiddelde leeftijdsverwachting is, want ook ‘ik wist niet dat hij zo oud zou worden’ is een van de afstandsredenen die ik regelmatig hoor (vooral bij konijnen. Die kunnen trouwens met gemak 10 worden).

2. We hebben er geen tijd meer voor.
Dit is ook zo’n reden die vaak met meer dingen gepaard gaat. Mensen gaan verhuizen, op vakantie, scheiden of full-time werken. Ze hebben geen zin om de moeite te doen om het dier toch te geven wat hij of zij nodig heeft. Onwijs sneu, want elk dier wat moet wennen aan nieuwe mensen -en daartussen ook nog een opvang- heeft stress. Natuurlijk is deze reden ook wel eens gegrond, maar vaak heb ik het gevoel dat mensen gewoon geen zin meer hebben in de verzorging.

3. Mijn dier wordt maar niet tam.
Ook dit is een heel verdrietige reden om je huisdier af te staan, vaak zijn dit zelfs nog jonge dieren die maar een paar weken de kans hebben gekregen om te wennen. Let wel op dat jonge dieren al van alles hebben meegemaakt (vooral als ze uit een dierenwinkel komen): ze worden geboren, krijgen dan vaak geen aandacht en wennen dus niet aan handen, vaak worden ze te vroeg bij de moeder weg gehaald om te verhuizen naar de dierenwinkel wat ook weer nieuw voor ze is. Op dit moment zien ze handen dus als iets wat ze alleen maar in de stress brengt. Ze worden gekocht en moeten dus nog eens wennen aan een nieuwe omgeving, nieuwe geurtjes, een nieuwe kooi en andere mensen. Je kan je voorstellen dat dit onwijs stressvol voor zo’n dier is, en dat ze echt wel een tijd nodig hebben om te wennen aan jou, je stem en vooral je handen. Tam maken heeft 3 ingrediënten: liefde, snoepjes en onwijs veel geduld! Sommige beestjes zijn sneller gewend dan anderen, ook het karakter speelt een rol: neem je huisdier zoals hij/zij is en zoek een manier om van elkaar te genieten en vertrouwen te winnen.

4. De kinderen kijken er niet meer naar om.
Dieren kopen omdat de kinderen er maar om blijven zeuren, uiteindelijk toegeven en vertellen dat ze er wel voor moeten zorgen want anders moet pluisje weer weg. Verschrikkelijk. Als het goed is, ken je je kind als ouder zijnde, en weet je ook dat jouw kind nog niet verantwoordelijk genoeg is om alleen de zorg van een dier op zich te nemen (voornamelijk onder een bepaalde leeftijd, dit is namelijk nog in ontwikkeling). Dit kan je dus ook niet verwachten. Als je zelf graag dieren wilt en op spelende wijze jouw kind leert om te helpen met verzorgen, is het onwijs leuk en een heel goed plan om dieren te nemen. Maar bedenk dat als de kinderen er na een week niet meer naar omkijken dat de verzorging voor de rest van het leven van het diertje bij jouw ligt. Hou je niet van dieren -of heb je er geen tijd voor- en wil je wel dat je kinderen ermee leren omgaan? Ga lekker naar de kinderboerderij eens in de zoveel tijd of vraag aan de buurman of je kinderen af en toe met de hond mogen spelen.

Conclusie: zint eer ge begint! Uiteraard zijn er hiernaast nog véél meer redenen (ook een aantal hele gekke redenen, misschien een idee voor een extra artikel), en ook zeker redenen waarbij het beter is voor het huisdier om hem of haar te herplaatsen. Ik zal ook nooit oordelen wanneer iemand een nieuw thuis zoekt voor zijn of haar huisdier, ben erg blij als mensen hier eerlijk over zijn zodat het voor mij makkelijker is om een nieuw thuis te vinden voor het dier en dat ze naar de opvang komen in plaats van het dier te dumpen in het bos. Al is de reden dat hij niet bij de kleur van de bank past, bij wijze van. Wel vind ik het soms jammer dat mensen niet de moeilijke maar betere weg voor hun dier willen kiezen en gaan voor de makkelijke manier: naar de opvang brengen en de verantwoordelijkheid dus op iemand anders zijn schouders leggen. Maar toch heb ik de diertjes liever hier dan dat ze gedumpt worden in het park.

Mocht je een dier hebben afgestaan, of ben je aan het onderzoeken wat het beste is en kom je uiteindelijk tot de conclusie dat de opvang de beste keuze is, begrijp ik dit uiteraard helemaal. Dit artikel is niet bedoeld om mensen aan te vallen die het beste willen voor hun huisdier. Het is enkel om aan te geven hoe makkelijk mensen anno 2016 nog met dieren omgaan.