Categorie archief: persoonlijk

Ik pak de draad weer op!

Het is érg lang geleden dat ik geschreven heb over mijn dieren, de opvangdieren en berichten met nuttige informatie. Dat wil ik graag weer oppakken! Het is leuk om te doen en het is fantastisch om te merken dat mijn volgers hier zo enthousiast over zijn. 13 juli 2016 was het laatste berichtje, méér dan een jaar geleden dus! Hoog tijd om jullie een hele grote update te geven.

Hoe gaat het hier? Let’s get personal.
Mijn gevoelens horen eigenlijk niet op deze blog, toch wil ik ze even delen. Ik heb een hele moeilijke en zware periode achter de rug. Mijn vader is gediagnosticeerd met kanker op 14 juni en op 2 augustus is hij overleden: 7 weken heeft het slechts geduurd. Dit is een enorme klap voor mij geweest, ons gezin was altijd ‘perfect’ zeg maar: er gebeurde nooit iets ergs en dat had ik dus ook nooit verwacht (je verwacht het natuurlijk sowieso niet, maar jullie begrijpen waarschijnlijk wat ik bedoel). Mijn vader heeft een prachtige dienst gehad en we hebben mooi afscheid genomen, hij is 65 geworden en zou over 2 jaar met pensioen gaan. Ik mis hem verschrikkelijk.

In diezelfde periode had ik conflict met mijn toenmalige werkgever, of eigenlijk mijn manager. Hij vond dat ik maar eens moest gaan solliciteren naar een andere baan. De dag nadat ik te horen had gekregen dat mijn vader opgegeven was wilde hij een gesprek, met de achterliggende gedachte ‘Waar liggen je prioriteiten Vera? Want volgens mij ben je niet hard genoeg op zoek naar een nieuwe baan’. Dit had ik echt nooit van hem verwacht, ik ging er namelijk van uit dat we even over mijn slechte nieuws gingen praten, wat normaal zou zijn geweest in die situatie. Erg heftig, het is zelfs zo naar geweest dat ik naast mijn stervende vader zat en alleen kon denken aan of dit wel oké zou zijn i.v.m. mijn werk.

Gelukkig ben ik nu 2,5 maand verder, ik heb een nieuwe baan met minder druk (heel fijn op dit moment) en lieve collega’s. Ook ben ik eindelijk uit de horeca. Het gaat goed, er zijn nog veel verdrietige momenten maar die horen nu eenmaal bij het rouwproces. Stapje voor stapje ga ik de goede kant op.

De opvang
Met de opvang gaat het goed! Op het moment heb ik 2 nestjes ratten die allemaal eind oktober verhuizen naar hun nieuwe baasjes. Verder zitten er nog 9 volwassen ratten (allemaal mannen) in de opvang en 2 dwerghamsters. Vanaf begin november ga ik weer verder met de wachtlijst, op dit moment werk ik veel dus wil ik niet te veel dieren in de opvang. Wil je de opvang volgen? Like dan de pagina! Aan de rechterkant van deze website staat hij.

Eigen dieren
22491810_1712525678766801_8068726317603693635_nEr zijn ook weer dieren bijgekomen en een aantal overleden. Op mijn dieren’bestand’ op dit moment zal ik later in gaan. Ik heb nu o.a. 3 honden, 3 konijnen, 12 ratten, 8 vogels, 4 hamsters en nog een aantal exoten, reptielen, slakken en kleine beestjes zoals wandelende takken en vissen.

Ondanks dat ik met mezelf afgesproken had tot eind van dit jaar geen dieren meer aan te schaffen, is valkparkiet Tweety (tsja, zo heette hij al) erbij gekomen gisteren. Tweety is 15-20 jaar, woont al 10 jaar in een klein rot hokje en al 3 jaar alleen. Hij stond gratis aangeboden in een facebook groep en een goede vriendin heeft hem opgehaald. Hij heeft zichzelf geplukt en ik hoop dat hij daar bij mij mee stopt: hij mag in de binnenvoliere bij mijn 4 andere parkietjes. Op de foto zie je hoe hij er altijd bij heeft gezeten (lege kooi, zelfs geen bodembedekking) en zijn kale buik.
Ik hou het voortaan maar op ‘geen nieuwe dieren tenzij voor hun pensioen’ 😉 .

Wat zouden jullie graag willen lezen? Laat het me weten in de reacties!

Advertenties

Korte en lange termijn plannen opvang

Sinds ik met het opvangen van één hamstertje begon in 2009, is de opvang alleen maar gegroeid: het kreeg een naam, een Facebook pagina en daarmee volgers. En natuurlijk zijn er inmiddels een heleboel dieren binnengekomen en weer succesvol herplaatst. Omdat dit mijn allergrootste passie is en écht iets wat ik altijd wil blijven doen, horen daar wat plannen bij! Zeker aangezien Pettings een steeds groter begrip wordt en mijn naam in de knaagdierenwereld bekender begint te worden. Dus speciaal voor jullie op een rijtje, de dingen die in de planning staan (inclusief een paar dingen waar ik alleen nog maar van kan dromen op het moment).

1. Dit is misschien wel de meest spannende, heb dit enkel tegen een aantal mensen gezegd maar nog niet online gezet: a.s. maandag mag ik Pettings opvang een officiële stichting noemen! Met dank aan iedereen die heeft meegeholpen tijdens de crowdfunding actie. Dit zal natuurlijk uitbundig voorbij komen op de Facebook pagina.
2. Doordat de opvang vanaf komende week een stichting is, wil ik graag gaan uitzoeken hoe en wat met donateurs. Er zijn een aantal dingen die ik met het geld wil gaan doen:
– Uiteraard geeft dit mij meer ademruimte, voornamelijk met de dierenartskosten maar ook andere kosten die ik maak met de opvang. De diertjes zullen het dus alleen beter krijgen en ik hoef niet elke keer een deel van mijn loontje opzij te leggen voor de opvang;
– Marketing, deels op educatief niveau en deels marketing voor de opvang zelf;
– Uiteindelijk zou het leuk zijn als ik dit full-time kan gaan doen, hoop er dus een bescheiden loon uit te kunnen halen zodat ik mij 24/7 op het opvangen en educatieve deel kan focussen;
– Dit is eigenlijk voorlopig alleen een droom: een pandje huren voor de opvang.
3. Als je een opvang hebt moet je een vakbekwaamheid hebben, in mijn geval is dit de vakbekwaamheid voor overige zoogdieren. Ook die voor honden en katten wil ik graag in mijn zak hebben. Op het moment ben ik voor de eerste aan het sparen;
4. Ik noemde het al hierboven: het liefste heb ik over een aantal jaren een goed pand om veel dieren te kunnen huisvesten en herplaatsen. Daar zou ik dan ook graag een quarantaineruimte, schoonmaakruimte en op zijn minst een ontvangstruimte en/of kamer waar ook lezingen en workshops gehouden kunnen worden. Mensen nieuwe dingen leren en daardoor het welzijn van hun huisdieren verbeteren is iets wat ik graag doe en wat vaak erg wordt gewaardeerd. Ben ook altijd vereerd als mensen naar mij komen met vragen over hun huisdier.
5. Dit zal ook op korte termijn gebeuren: er komt een nieuw logo voor de opvang en voor dit blog. Hierdoor zal ik nog professioneler (maar wel met een persoonlijk tintje) over komen. Ben al zeer benieuwd in ieder geval wat de ontwerper er van gaat maken!

12661821_1141005859252122_6155966244973531030_n.jpg

Zoals je kan lezen ben ik zeer serieus met de opvang en wat ik hiermee wil bereiken, ook ben ik mij er van bewust dat het moeilijk is om staande te blijven wanneer je een kleine stichting bent. Dit weerhoudt mij er niet van om te doen wat ik altijd al doe, met een heleboel passie. Ik hoop en verwacht dat ik van mijn passie ooit mijn werk kan maken, zoals weinig mensen echt kunnen zeggen. Bedankt voor het lezen!

Exoknaag april 2016

De exoknaag (tegelijk met terraria; de grootste reptielenbeurs in Europa) in Houten is dé beurs waar ik meestal wel ben te vinden tijdens de edities in December en April. Afgelopen zondag was het weer zo ver. Van tevoren had ik een aantal afspraken gemaakt met mensen die spulletjes zouden kopen, er zou 1 hamster mee terug gaan voor de opvang en verder wilde ik graag kijken voor muisjes als huisdier. Met 3 gezellige mensen zijn we erheen gereden en eenmaal aangekomen hebben we ons opgesplitst. Met Monika ging ik de zalen door: eerst de knaagdierenzaal, toen de reptielenzaal (waar we een bal python hebben geaaid!) en daarna weer terug naar de knaagdieren. Mocht je het niet kennen: het is dus gewoon een beurs, standhouders kunnen tafels huren zodat ze hun gefokte dieren (of opvangers), en/of (zelfgemaakte) spullen kunnen verkopen. Een festijn waarbij alle dierenliefhebbers bij elkaar komen. Mijn buit qua spullen:

13000106_1191776214175086_5975461380003258166_n

  • Een blauw knuffelhuis voor mijn nieuwe huisdier (zoals onderaan in het artikel)
  • Een regenboogmandje voor de ratten
  • Het roze hangmatje en knuffelzakje voor mijn kleine nieuwe huisdiertjes
  • Een slak-beeldje met licht er in
  • Slakkenkorrels voor Gerrit (het bakje)
  • Een zak meelwormen
  • Een kurken huisje voor Squeak

Ook ben ik wat dieren betreft niet met lege handen naar huis gegaan. Allereerst ging ik op zoek naar muisjes. Drie was een leuk aantal en daar ging ik dus naar op zoek. Bij een standhouder die echt op karakter fokt heb ik drie tricolor muisjes gekocht van begin dit jaar. Daarna heb ik bij een andere fokker nog drie muisjes gehaald die een weekje of 5-6 waren. Helaas vond ik net 1 van de jongste meisjes levenloos in de kooi. Ik vermoed dat ze toch wat zwakker is geweest, vind het onwijs triest dat ze niet ouder heeft mogen worden. Ze krijgt daarom ook een mooi plekje op de website bij mijn overleden dieren. Wel wil ik haar foto en naam nog graag kwijt omdat ze dat zeker verdient!

Hier onder de 6 muisjes dus, die ik heb gehaald. Het zwarte muisje (mMlificent) heeft het helaas niet gered. Linksboven is Cruella, midden boven Madame Mim, Rechtsboven Malificent, Linksonder Gothel, midden onder Tremaine en rechtsonder Ursula. Heb ze zoals je merkt vernoemd naar Disney slechterikken.


Naast de muisjes heb ik nog een heel bijzonder huisdier meegenomen. Al jaren wilde ik er een, maar ik hield het eigenlijk altijd af omdat ze speciaal voor ons mensen gefokt worden (op een andere manier dan dat het al uit de hand is gelopen zoals bij konijnen, waar het dus naar toe zou kunnen gaan, wat veel leed met zich meebrengt). Maar toen iemand naar me toe kwam of ik een herplaatser wilde kon ik geen nee zeggen. Arlo is een Afrikaanse Witbuikegel, hij is 1 jaar en heeft bij een baasje in België gewoond. Daar mag je ze officieel niet houden en omdat het baasje bang was dat hij ontdekt zou worden door de dierenbescherming (lang verhaal) moest hij verhuizen. De fokker kende ik al, zij wist ook dat ik een egel wilde en kwam dus heel onverwachts vragen of ik hem mee wilde nemen. Toen ik het verhaal hoorde, terwijl hij heel mijn handen aan het aflikken was kon ik eigenlijk geen nee meer zeggen. Dit is Arlo:


Ondanks de dood van Tofu (gisteren laten inslapen) en nu Malificent, wilde ik dit toch graag met jullie delen. Het was weer een erg gezellige editie van de exoknaag.

Een nieuw blog + voorstellen

Jahoor: een nieuw blog! Vera schrijft weer.

Wat is het toch weer heerlijk om bezig te zijn met blog-ideeën, schrijven, verhalen, lay-outs.. Jahoor, ik had er weer helemaal zin in. In het verleden heb ik een aantal blogs gehad waar met veel plezier uren en uren aan gewerkt werd. Geweldig was het! Daarom wilde ik weer heel graag een blog: lekker het -spreekwoordelijke- ei kwijt kunnen. En als er dan mensen zijn die graag meeleven is dat alleen maar gezellig!

Dit is wel het eerste blog die echt over mij en mijn levensstijl gaat: het leven met een opvang en een heleboel eigen dieren (deze zal ik binnenkort voorstellen), veel creatieve hobbies, groene dromen en het doel om van de wereld een betere plek te maken. De ‘zoo’ is dus geen typefout, het gaat ook veel over de beestenboel hier!

Er zullen geen vaste dagen of tijden zijn dat er een nieuwe post online staat, misschien doe ik dat over een tijd wel. Maar voor nu is het gewoon fijn om af en toe wat te kunnen typen, op mijn eigen tempo, wanneer ik daar zelf zin in heb. De onderwerpen waar over geschreven zal worden: dieren, dieren en nog eens dieren 😉 maar daarnaast ook creatieve dingen, persoonlijke verhalen, levensstijl en de weg naar zo groen mogelijk leven.

Maar, wie ben ik eigenlijk?

In het kort: Vera, over een paar weken hoop ik 26 jaar te worden, een onuitputtelijke passie voor dieren. Uit deze interesse ben ik in 2009 een kleinschalige opvang begonnen (www.facebook.com/pettingsopvangrotterdam). Op het moment sta ik op het punt om hier een stichting van te maken zodat het nog net wat professioneler is. In november 2014 ben ik ook een webwinkel begonnen, hiermee ben ik nog een beetje aan het spelen: wat wil ik hier nu eigenlijk mee? Ook heb ik in het afgelopen jaar mijn certificaat konijnen trimmen behaald.

12493496_875166252597356_4128485381126659243_o

Hiervoor heb ik Communication and Management gestudeerd op het HBO, in mijn ogen heb ik alles geleerd wat er te leren viel, maar helaas liet Inholland (ja..) mij niet afstuderen nadat ik 3x mijn scriptie opnieuw had ingeleverd, met netjes alle feedback verwerkt die ze gaven. Daarvoor heb ik een jaar Journalistiek gedaan, hier ben ik mee gestopt omdat het toch niet helemaal leek wat ik wilde: ik wil geen leugens vertellen. Schrijven doe ik nog wel graag.

En als we nog een stapje terug gaan: geboren in Zierikzee, opgegroeid in Colijnsplaat en heb een zorgeloze en hele goede jeugd gehad. Op mijn 16e verhuisden we naar Goes, waar mijn ouders nog steeds wonen. Op mijn 18e ging ik naar Rotterdam, en hier ben ik blijven hangen.

Bedankt!

Voor het lezen van deze blog, dat er nog héél véél mogen volgen!