Categorie archief: Geen categorie

Een drukke week!

Afgelopen week gebeurde er een hoop, het was de eerste week na de vakantie en dus ook de startweek van Pension Zoovera. En ik kan jullie vertellen: dat was een hoop geregel achter de schermen! Maar de website is online, en zelfs de eerste reservering is al binnen. Hoe tof is dat? Verder was het ook lekker druk, het was over het algemeen een goede week.

Helaas eindige de week op zondag best wel heftig

Wanneer je werkt met dieren, en vooral in een asiel setting, dan kom je soms dingen tegen waar je echt van schrikt. Dieren die ondervoed zijn, op hoge leeftijd nog worden afgestaan, dieren met gigantische nagels of doorgroeiende tanden. Dit hoort het -helaas- allemaal bij, en gelukkig vallen deze dieren in 80% van de gevallen nog wel op te knappen.

Afgelopen zondag kwam de dierenambulance langs, zoals ze regelmatig doen. Dit keer met een cavia. Dit was misschien wel het meest verschrikkelijke geval wat ik ooit gezien had, en natuurlijk bespaar ik jullie de foto’s, maar wat we zagen zal niet snel van ons netvlies af zijn. Deze cavia, een jong dier nog, is buiten gedumpt op een veldje. Vervolgens hebben vliegen hem gevonden en eitjes op hem gelegd. Maden voeden zich vervolgens door de cavia te eten, en ze waren dus al zo ver dat ik me afvroeg waarom hij nog leefde. Ik bespaar jullie ook verdere details, maar het was echt afzien voor dit beestje. Tijdens de rit naar de spoed dierenarts overleed hij. Ik probeer niet te veel na te denken over wat ik gezien heb, en hoe dat dier zich heeft moeten voelen, maar dat is erg moeilijk.. Ik hou me vast aan het feit dat hij niet alleen heeft moeten sterven, maar warm in een mandje van fleece nadat hij nog geknuffeld is.

Zo zielig zat hij erbij, op deze foto kan je verder gelukkig niet echt zien wat er écht aan de hand was.

Nieuwe rusthuis dieren

Vorige week vrijdag is er een ratje gebracht door een particulier. Haar naam is Happy, ze is 2 jaar, haar zusje verloren en ze durft te bijten. De mensen wilden niet door met ratjes en het dochtertje was eigenlijk ook wel een beetje bang geworden. Een heel goed rusthuis klantje dus. Hopelijk vindt ze de oudere-dames-groep gezellig!

Ook is er in mijn vakantie een hele bende ratten en muizen gebracht op het werk, waarvan er (alvast) twee mijn kant op zijn gegaan. Helaas ben ik in 4 weken tijd 5 ratjes kwijt geraakt, waardoor mijn fuzz man alleen achter bleef. Hij heeft twee vriendjes gekregen waarvan ik dacht dat ze wel vrij oud zijn. Ze mogen dus lekker hun laatste tijd in Pettings rusthuis wonen, op de pagina zal ik ze morgen ook voorstellen.

Hun namen zijn Exan (de grijze) en Feiko (de witte). Op de foto zitten ze nog in koppeling.

Ik kan dus met klem zeggen: wat een week, vorige week! Binnenkort verwacht ik nog een aantal rusthuis ratjes, maar er is ook plek voor met al het verdriet de afgelopen weken.

Vakantie is weer voorbij!


De afgelopen drie weken had ik vakantie, vanaf deze week ben ik weer aan de slag. Met wat zal ik zo vertellen. Natuurlijk betekent vakantie nooit helemaal vakantie als je een huis vol dieren verzorgt, maar het was wel even goed om een beetje terug te schakelen. Helaas heb ik best wel een aantal dieren moeten afgeven in die periode.

Overlijdens tijdens mijn vakantie

Helaas was niet de hele vakantie een succes, er zijn 3 ratjes overleden en één ratje vlak na de vakantie. Als eerst overleed Looki, volledig onverwacht. Een jonge dame die agressief was en die ik daarom gelijk heb laten castreren. Dit ging een paar weken goed en ze was zelfs al aan een groep gekoppeld. Helaas vond ik haar op een avond koud en futloos en overleed ze binnen een uur. Zo verdrietig dat soort dingen.. Freek en Sven lagen op een avond samen naast elkaar, overleden, alsof ze het afgesproken hadden. Ze lieten hier Kevin mee alleen, die ik daarna met 4 verschillende groepen/ratten heb geprobeerd te koppelen.. Helaas lukte dat niet omdat hij erg fel is. Ik had het idee om op mijn werk te kijken of er nog een match voor hem zou zijn, omdat ik hem niet fit genoeg meer vond voor castratie. Hij dacht er zelf anders over en overleed in zijn slaap voordat ik een nieuwe koppelpoging kon doen. Ook ben ik op een zondag met spoed met konijntje Milo naar de dierenarts gesneld, dat verhaal lees je hier. Gelukkig is hij weer helemaal de oude!

Pension Zoovera

Om toch nog af te sluiten met leuker nieuws: afgelopen maandag was een spannende dag, het was namelijk de dag dat mijn pension het leven zag. Pension Zoovera (facebook , website) is een kleinschalige nood- en vakantieopvang voor kleine huisdieren. Denk hierbij vooral aan knaagdieren. Maar als ik de ruimte heb en de kennis sta ik er ook voor open om kleine vogels of exoten te verzorgen. Gelukkig heb ik een ruime ervaring opgebouwd in mijn leven met heel veel verschillende diersoorten. Al zal de focus (zeker in het begin) liggen op cavia’s en ratten en ander klein gespuis. Mocht je interesse hebben ben je natuurlijk helemaal vrij om mij even een berichtje te sturen via de pagina, een e-mail naar info@zoovera.nl of een whatsapp naar mijn zakelijke nummer: 06-28998334 .

Het logo is niet helemaal zoals ik het wil, maar dat is een zorg voor later.

Nieuwe rusthuis bewoners?

Gisteren ben ik ook weer naar mijn werk geweest in het konijnen- en knaagdierenasiel waar ik drie dagen in de week als dierenverzorger rondloop. Er zijn maandag een hele grote bups ratten en een aantal muizen gebracht uit één huis, dus die moest ik natuurlijk even bewonderen allemaal. Wellicht zitten er een aantal rusthuis klantjes bij, de dierenarts heeft ze vandaag een gezondheidscheck gegeven dus ik hoop dat ze gezond zijn verklaard en wellicht nog een tijdje een leuk leven kunnen krijgen bij Pettings Rusthuis. Ik heb zelfs een halve kooi (de ratten wonen voornamelijk in Royal suites) leegstaan, dus er is plek en liefde voor ze. Mochten er een aantal mee naar huis gaan, zal ik dat natuurlijk met jullie delen.

Morgen wordt er sowieso een damesrat gebracht van 2 jaar, die al haar hele leven schijnt te bijten. Haar vriendin is een tijdje terug overleden dus de eigenaar vroeg of ze dan hier terecht zou kunnen: natuurlijk is ze welkom!



Druk asiel en veel losse rusthuis ratjes

Sinds maart vorig jaar werk ik in een asiel voor konijnen en knaagdieren. Hoewel ze in de honden- en kattenasielen geen sterke toename aan asieldieren zien door de impuls aankopen van de laatste 1,5 jaar, zijn wij aan het puzzelen waar we in vredesnaam al die gedumpte konijnen kwijt kunnen. We kunnen al een paar weken geen konijnen aannemen van particulieren, omdat de quarantaine en rest van het asiel vol loopt met konijnen die buiten aan hun lot over zijn gelaten. Ik maak me echt zorgen om de mensheid: waar gaan we heen als we al niet voor onze trouwe gezinsleden kunnen zorgen? Gelukkig zitten ze bij ons goed en zijn ze veilig, maar hopelijk gaat het aantal adopties de komende tijd wel stijgen.

In het rusthuis (hier thuis dus) daarentegen is het nog niet extreem druk, dat gaf mij dan weer de vrijheid en mogelijkheid om ratjes te plegen van werk. Een nestje van moeder met 5 kinderen die het erg goed doen en 2 hele bange dames rittens zitten nu bij mij thuis. Het nestje kan binnenkort terug naar het asiel, de dames gaan op zoek naar een nieuw thuis. Het enige mannetje in het nest mag bij mij blijven, er is soms jong bloed nodig in de rusthuis groepen om de groepen zo stabiel mogelijk te houden. Ik ga 2 vriendjes voor hem ophalen dus dat drietal zal ik in de volgende blog ongetwijfeld even voorstellen. De twee hele bange dames zijn ook nog vrij jong en misschien wel beter af tussen een stel vrolijke tamme stuiterende ratjes, dus ik ga kijken of mama dat ook een goed idee vindt.

Kan een afbeelding zijn van rat en binnen
Baby Matias krijgt 2 nieuwe vriendjes en mag hier blijven wonen!

Naast het jonge mannelijke ratje en zijn 2 vriendjes zijn er de afgelopen tijd 3 losse ratten gebracht. Thomas is een kerel die heel moeilijk is in koppelingen, ondanks dat het vorige baasje ervaring heeft met koppelen is het niet gelukt. Toen ik het hier probeerde greep hij zijn nieuwe ‘ vriendje’ gelijk: zonder ook maar even te snuffelen. Hij moet dus even zijn zaakje inleveren en zorgen dat zijn hormonen uit zijn lijf zijn voordat ik dat nog eens probeer. Dan hebben we Akira, een gezellige grote ijsbeer die ik graag bij een groepje fuzz mannen wilde zetten: helaas blijkt het een staartbijter, dus die koppeling heb ik na een halve dag ook af moeten breken. Wellicht lukt het met de gecastreerde dames die hier zitten, dat probeer ik na het weekend, wanneer ik weer tijd heb (had niet gedacht dat 2 koppelingen achter elkaar zouden mislukken, maar ook dat hoort er soms bij).


Looki is nummer 3 die in het rusthuis is gekomen, ze is 5 maanden, komt van een broodfokker en is daar drachtig meegenomen. Ze heeft dus het nodige al meegemaakt. Toen ze haar nestje kreeg begon ze te bijten en deze agressie is niet meer gestopt. Ze is bij collega’s afgestaan maar in dat asiel maakt ze geen schijn van kans op adoptie. Ze mocht dus met mij mee. Omdat ik haar gedrag niet vertrouw gaat ook zij onder het mes binnenkort voor castratie (dus haar hele baarmoeder er uit). Hopelijk knapt ze er van op. Ze is hoe dan ook erg welkom!

De komende tijd heb ik dus genoeg te doen! De rittens (verder) socialiseren, de pleegkindjes gaan over een tijdje terug naar werk voor adoptie en wat lastige klantjes koppelen wanneer ze van hun hormonen af zijn. Ondanks dat heb ik over 2 weken vakantie en daar ga ik natuurlijk ook optimaal van genieten. In of na de vakantie hoop ik van alle kleine groepjes een paar grotere groepen te kunnen maken, zodat de losse kooien weg kunnen en iedereen in de Royal Suites kunnen leven.

Kan een afbeelding zijn van binnen

(Dieren) update – wat is het lang geleden!

Allereerst een heel grote: SORRY! Het is echt verschrikkelijk lang geleden dat ik deze website heb gebruikt, in de tussentijd heb ik nog een uitstapje gemaakt naar een andere blog met dezelfde naam, maar ik zag dat er nog veel bezoekers naar deze website komen en ik hier dus verder wil vertellen over van alles en nog wat. En dat zullen vooral verhalen zijn over mijn dieren, rusthuis dieren en misschien een heel klein beetje over mijn werk als dierenverzorger in een konijnenasiel.

Voor de mensen die mij nog niet kennen, maar ook om jullie weer eens te vertellen wat mij bezig houdt: mijn naam is Vera, sinds eind vorig jaar woonachtig in Breda met mijn prachtige roedel van 3 oudere hondjes (zie foto) en natuurlijk alle andere dieren. Wij zijn ingetrokken bij mijn vriend en zijn jonge mechelse herder. Een drukke maar gezellige boel dus!

V.L.N.R: Mowgli 13 jaar, Jazz 11 jaar en Laika 8 jaar

Daarnaast ben ik voor 3 dagen in de week werkzaam bij een konijnen- en knaagdierenopvang wat absoluut mijn droombaan is! Daarnaast werk ik 2 dagen thuis voor een andere werkgever én run ik nog steeds mijn stichting: Stichting Opvang Pettings. Wanneer je mij kent, ken je pettings waarschijnlijk ook als asiel, die functie heeft het al sinds november 2019 niet meer. Het is nu 100% rusthuis, een plek waar oude dieren, dieren met gedragsproblemen en lastige medische achtergronden de rest van hun leven mogen blijven wonen. Er wonen konijnen, allerlei knaagdieren, een paar vogeltjes maar ook exoten die lekker rustig mogen genieten van een rustig leven. Ook ben ik redactrice bij een game-platform en ik schrijf dus nog steeds erg graag. Daarnaast zijn er ambities genoeg, vooral in de dierenwereld, dus jullie zijn niet zomaar van mij af!

Ik ga deze blog weer oppakken, te beginnen met een blogbericht in de 2 weken, maar wie weet vind ik de flow wel weer terug en ga ik vaker updates geven. Hopelijk vinden we elkaar op deze manier weer terug.

Blogje #4: Toe aan vreugde

Afgelopen week schreef ik dat er een spoedgeval in de opvang kwam, dit was Charlie. Charlie heeft bij haar vorige baasje al verschillende antibiotica kuurtjes gehad tegen haar benauwdheid. Helaas mocht dit niet baten en ze kon steeds moeilijker ademen. Toen ze bij me gebracht werd was ze al aan het ‘pompen’ in plaats van ademen. Met de dierenarts heb ik besloten om nog voor haar te gaan vechten, ze kreeg sterkere medicatie en veel papjes om een beetje aan te komen. Het leek heel even de goede kant op te gaan. Helaas vond ik haar zaterdagochtend met veel pijn in haar ziekenboeg, ze had uit stress en pijn haar staart aangevreten. Dit was voor mij een teken dat ze niet langer mocht lijden, we zijn zo snel mogelijk naar een dienstdoende dierenarts gereden om haar in te laten slapen.

foto van Stichting Opvang Pettings.

Lieve Charlie, die in een halve week mijn hart stal.

Met zo’n verschrikkelijke week achter de rug was mijn verdriet even groter als mijn lef, ik schreef een stukje: ‘Mijn hart huilt‘. Er zijn 3 dieren ingeslapen afgelopen week, de week ervoor ook 2.

Het mag nu wel even genoeg zijn met het verdriet. Ik ben toe aan wat vreugde. Hoe en wat weet ik zelf nog niet helemaal, maar ik hoop snel een veel vrolijkere blog te typen.

Blogje #3: veel verdriet

Deze week is het een beetje chaotisch: zoals ik in mijn vorige blog schreef werk ik deze week full-time. Met het loon wat ik heb is het soms nodig om wat extra uur te maken, zeker zodat ik mijn financiële doel kan behalen: mijn dierenartspotje voller en werken naar de buffer die ik in gedachte heb. Hierover zal ik verder niet zoveel uitweiden.

Naast voltijd werken heb ik eigenlijk vooral mijn tijd besteed aan de dieren: niet alleen de verzorging en mijn honden voldoende beweging geven, maar er stonden ook dierenartsbezoekjes op de planning. Deze week is daardoor extra pittig.

Maandag ging ik na mijn werk met opvanger Bliksem naar de dierenarts, hij zou afgelopen weekend geadopteerd worden maar ik zag opeens dat hij een behoorlijk abces had in zijn nek. Omdat een abces behoorlijk veel druk geeft is het belangrijk om deze open te maken, te legen en daarna goed te spoelen. Bliksem kreeg onder de narcose en plaatselijke pijnstiller. Het filmpje vóór zijn ingreep heb ik online gezet, hier vond hij het nog gezellig bij de dierenarts: https://www.facebook.com/vera.vanderweele/videos/1808172639202104/

Dinsdagavond besloot ik om de volgende dag de dierenarts te bellen, mijn lieveling Killian was op, het was zijn tijd om te gaan. Woensdagochtend vond ik Lucky er ook erg slecht uit zien, daarom zijn ze beiden naar de regenboogbrug gegaan. Hier heb ik emotioneel een behoorlijke klap van gehad. Daarnaast kreeg ik woensdagochtend een spoedgeval in de opvang, een ratje die er erg slecht aan toe is. Het is nog maar de vraag of ze het gaat redden, maar we gaan nog voor haar vechten.

foto van Vera Pettings.

Killian en zijn vriendje Lucky

Inmiddels is het donderdag en ben ik meer dan kapot, gelukkig is mijn werk fysiek en mentaal niet zwaar. Morgenochtend weer naar de dierenarts, Bliksem zijn abces spoel ik 2x per dag maar er zit een knikker in/onder. Dat wil ik toch even uitgezocht hebben voordat hij écht kan verhuizen.

En dan heb ik het wel weer even gezien met de dierenarts, ik lijk wel meubilair daar! Komend weekend heb ik minder afspraken gepland en ga ik zondag wat gezelligs doen met vrienden. Eventjes tot rust komen (althans, hopelijk).

Blogje #2: een druk weekend!

Ja je raad het al, ook in het weekend is stilzitten niet mijn hobby 😉 . Zaterdag heb ik er eerst voor gezorgd dat mijn huis weer een beetje leefbaar is, daarna heb ik boodschappen gehaald. Tegenwoordig ga ik weer naar de markt: gezond, lekker en goedkoop! Ik zal voor de beeldvorming een foto plaatsen met wat ik kocht.

Mango’s (12 voor €2!), appels, peren, kiwi gold, frambozen, radijs, snoep paprika’s (die zijn zó lekker!), een aubergine en een zakje noten. Van de Jumbo 2 blikjes cola, een pak speculaas, een vers half brood en 2x vleesvervangers voor €4. Ben weer een beetje aan het opletten wat ik uitgeef, want naast met spullen wil ik ook minimaliseren in boodschappen, enkel kopen wat ik écht ga opeten dus. Het zou fijn zijn als ik mijn dierenartspotje iets voller kan maken en mijn buffer weer kan opbouwen na een aantal tegenslagen.

Zaterdag was het hokken poets dag, dus verder heb ik daar niet zoveel bijzonders over te vertellen. Zondag was het echter een stuk drukker! Ik had 2 trimkonijntjes op de tafel. Konijn 1 was een mix die behoorlijk in de klit zat. Konijn 2 was een lotharinger met een vervilte rug. Beide heb ik weer aan tevreden baasjes meegegeven met wat advies.

foto van Vera Pettings.   foto van Vera Pettings.

Verder kwam iemand om een hamster te adopteren, daar had ik een super goed gevoel bij: de hamster krijgt echt een geweldig thuis! Ook heb ik spullen verkocht voor de opvang, en toen was het alweer tijd om alle dieren te verzorgen. Zo’n weekend vliegt dan toch ook weer voorbij he?

Deze week werk ik full-time, dus die spannende nieuwe verhalen zullen weer even tot het weekend moeten wachten.

Updates van mijn ‘dierentuin’

Het is een maand geleden dat ik een berichtje heb geplaatst. Nog steeds is het immens druk in de opvang vanwege 3 nestjes ratten, in totaal 35 babies die naast de andere opvangers en mijn eigen dieren een hoop tijd en liefde nodig hebben. Wel wil ik even een update geven over wat er de afgelopen tijd is gebeurt, helaas heb ik een aantal dieren moeten laten gaan, maar er is ook een bijzonder diertje bij gekomen naast 2 pensioenratjes.

Allereerst is mijn bourke parkietje Mini overleden op 3 juli, mijn prachtige vogelmeisje is er niet meer. Dit schreef ik:

“Lief meisje, in november 2015 mocht ik jou en Dash adopteren bijDierentehuis Nieuwe 13567137_1239353322750708_9055982258173081297_nWaterweg Vlaardingen, wat was ik blij! Twee onwijs schattige bourke parkietjes. Roze nog wel. En wat was het leuk om 4 vogeltjes in de kooi te hebben, jij en je broer (?) zijn altijd heel rustig geweest. Heel anders dan dat gekwetter van die grasparkietjes maar onwijs aandoenlijk. Echt tam was je niet, ook de kooi uit was meestal iets wat je niet wilde, maar toch genoten we van elkaar op onze eigen manier. Je ring zegt dat je van 2008 bent, dus je bent een jaar of 8 geworden. Ik baal dat ik niet langer van je heb mogen genieten, maar het zal je tijd zijn geweest. Hopelijk heb ik je nog een mooi leventje mogen geven, Mini. Anders dan wat je hebt gehad voordat je bij mij kwam. Dash heeft gelukkig Zaza en Pluk nog, maar hij zal je ongetwijfeld ontzettend missen. Jullie waren echt elkaars steun en toeverlaat.

Slaap zacht roze vriendinnetje, until we meet again. Mini is het bovenste vogeltje op de foto.”

Daarna is mijn hamstertje Buddha overleden op 11 juli, hij kreeg al wat ouderdomsverschijnselen maar met zijn 1,5 jaar was hij niet bepaald oud. Helaas mocht ik niet langer van hem genieten. Dit schreef ik over Buddha:

“Bij mijn voederrondje vanavond vond ik Buddha netjes ingeslapen in zijn huisje. Lief 13615386_1245058162180224_4962671100840799366_nmannetje kwam bij mij in de opvang vorig jaar, hij was van begin 2015 dus ongeveer 1,5 jaar geworden. Buddha kwam in de opvang met zijn broertje en ondanks dat hij absoluut niet tam was kreeg ik een band met hem, dat is niet uit te leggen. Toen niemand hem kwam adopteren en ik eigenlijk stiekem al een naam voor hem had wist ik dat ik hem niet meer los kon laten. Nooit is Buddha echt tam geworden, maar toch was het mijn mooie fotogenieke ventje.

Until we meet again <3″

Voordat ik naar het goede nieuws ga is er nog een dier waar ik me erg zorgen om maak, mijn konijntje Kyra had na 3 maanden wéér haken op haar kiezen. Dit keer bleef ze wel eten, ze viel af en toen ik dit merkte ben ik naar de dierenarts gegaan. Ze is inmiddels zo’n 6 jaar en vind het toch heel wat om elke 3 maanden met haar naar de dierenarts te moeten, erg stressvol. Maar het is niet anders en ik hoop nog jaren van haar te kunnen genieten!

Naast mijn pensioenratje Orcky zitten nu ook King en Fumo in mijn pensioengroepje. King is al 2,5 jaar of ouder, hij heeft doorgroeiende tanden die elke 2,5 week geslepen moeten worden. Door het koppelen met Fumo (wat nog niet is gelukt) heeft hij ook een opgezwollen voetje op het moment waar hij antibiotica en pijnstilling voor krijgt. Verder is het echt een oudje, zorg er dus voor dat elke dag nog telt! Fumo is ook ongeveer 2,5 jaar maar echt een beer van een rat! Hij is erg lief maar pittig naar andere ratten. Als King zich beter voelt ga ik hem nog eens proberen te koppelen in de groep. De foto’s van deze mannen zullen nog online komen, waarschijnlijk in een nieuwe sub-pagina met pensioendieren en/of op de website van de opvang http://www.pettings.nl .

Sinds gisteren is er nog een zieltje bij me komen wonen! Dit schreef ik over hem:
13606954_1245394418813265_627865167805650091_n
“Een aantal weken geleden kreeg ik een berichtje dat iemand een gekko had gevonden in een lading groenten die geïmporteerd was uit Marokko. Er werd verteld dat ze de gekko zouden afmaken en daar stak deze medewerker gelukkig een stokje voor! Vol enthousiasme vertelde ik dat een gekko hoog op mijn lijstje stond, daarna volgde een afspraak dat als hij het zou redden, dat hij bij mij mocht komen wonen. Gelukkig is hij helemaal opgeknapt na zijn lange reis in een koelcel en nu zit hij lekker warm bij mij. De inhoud van de terra zal zeker nog veranderen maar hij zit in ieder geval goed met veel schuilplekjes, voldoende voedsel en een lekker zwembadje 😉

Het is een Marokkaanse muurgekko, leeftijd zal altijd een raadsel blijven. Op het moment heet hij Ali, ik ga nog even kijken of ik een betere naam kan vinden (wel iets Arabisch) anders blijft hij zo heten. Ideeën zijn welkom.

Welkom in de dierentuin kleine vriend!”

Hij heet inmiddels Nizar, wat ‘klein’ betekent in het Arabisch.

Sorry voor de opsomming van nieuwtjes, maar op het moment werk ik 4 dagen, de opvang kost zeeën van tijd en mijn eigen dieren willen ook graag aandacht. Daarnaast vind ik het fijn om in mijn zeldzame vrije tijd lekker een filmpje op te zetten zodat ik eventjes afleiding heb van alle hectiek.

 

Zomerdrukte komt er aan!

Door de drukte die nu al merkbaar is heb ik iets minder de tijd om te bloggen. Zodra ik weer alles ope een rijtje heb en het drukke ritme er wat meer in zit zal ik weer artikelen schrijven. Tot die tijd kunnen jullie me volgen op de opvangpagina op Facebook: http://www.facebook.com/pettingsopvangrotterdam waar ik nu ook live-video’s doe zo nu en dan!

Groetjes van mij, Laika en Mowgli!

13423841_293543727646005_3019986602465899364_n

Nieuw huisdier: Orcky

Na mijn belofte aan mezelf om tot december geen nieuwe dieren aan te schaffen, kwam deze mooie man Orcky op mijn pad. Een rattenman van 2,5 jaar op zoek naar een plek waar hij nog wat leuke weken of maanden kon hebben. En op zo’n moment is mijn hart te zwak, ik heb dus gelijk gereageerd dat hij bij mij mag komen wonen.

Mijn planning voor de toekomst is ook om hier thuis pensioen te worden voor oudere dieren, deze mogen dus lekker bij mij wonen op hun oude dag. Zeker als ik een pand vind voor de opvang heb ik daar meer plek voor.

Welkom bij de dierentuin, Orcky! Dat je nog eventjes van veel liefde mag genieten!

orcky