Een beetje verdriet en een beetje hoop

Sinds een tijdje schrijf ik elke week een blog, ik was even bang dat er een week tussen zou zitten dat er niks te schrijven was, maar er is juist steeds zo veel om te delen! Afgelopen weekend gebeurde er van alles op het werk, maar ook in het rusthuis én mijn eerste pension klant is geïnstalleerd!

Twinka

Het eerste wat ik wil delen is cavia Twinka. Zij werd zondag door de dierenambulance op mijn werk gebracht, nadat ze buiten was gevonden: wát een zielig mager hoopje cavia, slechts 566 gram terwijl ze zeker twee keer zoveel zou mogen wegen. Met vliegeneitjes, dus ze ging eerst door de spa-behandeling: nagels knippen, wassen met anti-beestjes shampoo zodat alle eitjes dood gaan, oortjes schoon en dan lekker geknuffeld worden. Ze begon al dapper een paar hapjes groenten te eten, maar lopen ging eigenlijk bijna niet. Haar kon ik dus niet achter laten op werk en ik nam haar mee om haar te kunnen voeren en af en toe een spuitje water te geven. De volgende ochtend wilde ze niks eten en ook het dwangvoer liep er uit, daarom kreeg ze medicijnen om eetlust op te wekken. Toen dit was ingewerkt heb ik weer dwangvoer gemaakt maar toen ik terug liep om het te geven was ze al gaan hemelen. Ze was gewoon te zwak geworden. Rust zacht Twinka. Ik had je zoveel meer gegund..

Rust zacht Akira

Helaas nog meer verdrietig nieuws. Rusthuis bewonertje Akira is overleden. Ik vond hem afgelopen maandag ingeslapen op de verdieping waar hij vaak uithing. Akira was afgestaan omdat hij de enige rat nog was en de eigenaar wilde stoppen met het houden van ratjes. Hier mocht hij nog eventjes genieten van een aantal (gecastreerde) vriendinnen. Hopelijk heeft hij het toch naar zijn zin gehad ondanks dat het maar 2 maanden heeft mogen duren. Dat blijft toch altijd het nadeel van een hospice runnen: 9 van de 10 dieren komen hier omdat ze erg oud zijn en nog een laatste plekje nodig hebben.

Koppeling!

Dan gaan we nu van het onderdeel verdriet naar hoop. De dames die ik vorige week voorstelde: Mayke & Elske en Gina & Effie heb ik aan elkaar voorgesteld. Toen ik die dag erna Akira overleden vond heb ik besloten dat zijn drie dames (die ook al erg op leeftijd waren) ook bij dat groepje mochten gaan wonen. De koppeling met in totaal 7 meiden verloopt erg soepel gelukkig! Ze zitten nu ik dit schrijf al in de grote kooi, en de komende tijd krijgen ze meer huisjes en hangmatjes tot ze een goed gevulde kooi hebben. Het is bij een koppeling belangrijk om rustig aan in stapjes te werk te gaan, omdat ratten anders kunnen gaan kibbelen of erger. Zet hem op meiden!

Yaro

Als laatste wil ik toch wel een klein beetje trots vertellen dat mijn eerste pension klantje is gearriveerd. Yaro is een hoogbejaarde russische dwerghamster die nog bij mij is geadopteerd toen ik mijn eigen knaagdierenopvang had (tot november 2019). Sinds gisteren logeert hij hier voor een korte periode. Omdat hij blind is heb ik zijn verblijf precies zo ingericht zoals hij thuis gewend is, zodat hij hier niet hoeft te verdwalen of in de stress schiet. Ook krijgt hij net zoals thuis elke avond een meelwormpje!

Zit je dit te lezen en zou je het pension graag willen volgen? Dat kan via Facebook, Instagram of neem een kijkje op de website voor meer informatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s