Druk asiel en veel losse rusthuis ratjes

Sinds maart vorig jaar werk ik in een asiel voor konijnen en knaagdieren. Hoewel ze in de honden- en kattenasielen geen sterke toename aan asieldieren zien door de impuls aankopen van de laatste 1,5 jaar, zijn wij aan het puzzelen waar we in vredesnaam al die gedumpte konijnen kwijt kunnen. We kunnen al een paar weken geen konijnen aannemen van particulieren, omdat de quarantaine en rest van het asiel vol loopt met konijnen die buiten aan hun lot over zijn gelaten. Ik maak me echt zorgen om de mensheid: waar gaan we heen als we al niet voor onze trouwe gezinsleden kunnen zorgen? Gelukkig zitten ze bij ons goed en zijn ze veilig, maar hopelijk gaat het aantal adopties de komende tijd wel stijgen.

In het rusthuis (hier thuis dus) daarentegen is het nog niet extreem druk, dat gaf mij dan weer de vrijheid en mogelijkheid om ratjes te plegen van werk. Een nestje van moeder met 5 kinderen die het erg goed doen en 2 hele bange dames rittens zitten nu bij mij thuis. Het nestje kan binnenkort terug naar het asiel, de dames gaan op zoek naar een nieuw thuis. Het enige mannetje in het nest mag bij mij blijven, er is soms jong bloed nodig in de rusthuis groepen om de groepen zo stabiel mogelijk te houden. Ik ga 2 vriendjes voor hem ophalen dus dat drietal zal ik in de volgende blog ongetwijfeld even voorstellen. De twee hele bange dames zijn ook nog vrij jong en misschien wel beter af tussen een stel vrolijke tamme stuiterende ratjes, dus ik ga kijken of mama dat ook een goed idee vindt.

Kan een afbeelding zijn van rat en binnen
Baby Matias krijgt 2 nieuwe vriendjes en mag hier blijven wonen!

Naast het jonge mannelijke ratje en zijn 2 vriendjes zijn er de afgelopen tijd 3 losse ratten gebracht. Thomas is een kerel die heel moeilijk is in koppelingen, ondanks dat het vorige baasje ervaring heeft met koppelen is het niet gelukt. Toen ik het hier probeerde greep hij zijn nieuwe ‘ vriendje’ gelijk: zonder ook maar even te snuffelen. Hij moet dus even zijn zaakje inleveren en zorgen dat zijn hormonen uit zijn lijf zijn voordat ik dat nog eens probeer. Dan hebben we Akira, een gezellige grote ijsbeer die ik graag bij een groepje fuzz mannen wilde zetten: helaas blijkt het een staartbijter, dus die koppeling heb ik na een halve dag ook af moeten breken. Wellicht lukt het met de gecastreerde dames die hier zitten, dat probeer ik na het weekend, wanneer ik weer tijd heb (had niet gedacht dat 2 koppelingen achter elkaar zouden mislukken, maar ook dat hoort er soms bij).


Looki is nummer 3 die in het rusthuis is gekomen, ze is 5 maanden, komt van een broodfokker en is daar drachtig meegenomen. Ze heeft dus het nodige al meegemaakt. Toen ze haar nestje kreeg begon ze te bijten en deze agressie is niet meer gestopt. Ze is bij collega’s afgestaan maar in dat asiel maakt ze geen schijn van kans op adoptie. Ze mocht dus met mij mee. Omdat ik haar gedrag niet vertrouw gaat ook zij onder het mes binnenkort voor castratie (dus haar hele baarmoeder er uit). Hopelijk knapt ze er van op. Ze is hoe dan ook erg welkom!

De komende tijd heb ik dus genoeg te doen! De rittens (verder) socialiseren, de pleegkindjes gaan over een tijdje terug naar werk voor adoptie en wat lastige klantjes koppelen wanneer ze van hun hormonen af zijn. Ondanks dat heb ik over 2 weken vakantie en daar ga ik natuurlijk ook optimaal van genieten. In of na de vakantie hoop ik van alle kleine groepjes een paar grotere groepen te kunnen maken, zodat de losse kooien weg kunnen en iedereen in de Royal Suites kunnen leven.

Kan een afbeelding zijn van binnen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s