Blogje #1: drukte in het nieuwe jaar!

Het lijkt me leuk om jullie een kijkje te geven achter de schermen, hoe het er bij iemand aan toe gaat die veel huisdieren verzorgt, een opvang runt en ook nog een baan heeft (de huur moet toch betaald worden he 😉 ). De educatieve blogs vergen op dit moment erg veel energie, deze ‘blogjes’ typ ik wat makkelijker en zijn natuurlijk net zo leuk om te lezen! Wanneer er meer tijd is ben ik zeker weer van plan de andere thema’s weer op te pakken.

Vorige week heb ik nog 3 dagen ziek op bed gelegen. Werkelijk niks kon ik binnen houden. Het schijnt te heersen. Toen ik afgelopen dinsdag weer op mijn werk kwam hoorde ik er meer mensen over. Omdat ik de week van kerst ook vrij had was ik weer blij om terug in het ‘normale’ ritme te komen (en ik was ook blij dat ik mijn honden weer flinke wandelingen aan kon bieden in plaats van kleine plasrondjes).

Zoals de titel al vermeld is er van alles gebeurt. Afgelopen zaterdag voelde ik me al weer een stukje fitter en ben ik met Leny in de auto gestapt, we zijn drie ondervoede ratjes gaan ophalen die hun moeder kwijt geraakt waren. We stapten een huis in en volgden een jongen van zo’n 15 jaar naar een kamertje waar een aantal hokken stonden, vrienden zaten er te ‘chillen’. Hij liet de kleine ratjes zien, nog 4 ratten in een zelfbouw hok en vertelde dat in de overige hokjes hamsters zaten. Hij wilde écht alleen de 3 rittens kwijt en die hebben we dus meegenomen: klein en mager. Ééntje mist zelfs een oorschelp (aangeboren of bij de geboorte afgebeten, het ziet er in ieder geval netjes uit).

foto van Vera Pettings.

De donkere rat is mijn bejaarde vriendje Killian (samen met rusthuis bewoner Lucky)

Afgelopen maandag stond er een castratie in de planning voor één van de opvang ratten die zijn soortgenootjes aan het opjagen was, ook eigen ratje Killian ging mee: zijn tanden moeten regelmatig worden geslepen omdat ze doorgroeien. Dat weekend had ik gemerkt dat de onrust in mijn eigen mannengroep ook erger werd en de boosdoener ging ook mee om zijn ballen in te leveren. De rittens er bij om gewogen te worden (mijn weegschaal was -en is- leeg). De kleintjes wogen 40 gram, 50 gram en 55 gram, dat is zo’n 20-30 gram te licht voor hun leeftijd. Inmiddels hebben ze het onbeperkt buffet ontdekt en zie ik telkens erg bolle buikjes: als die niet heel snel gaan groeien weet ik het ook niet meer 😉

Toen ik thuis kwam van de dierenarts, alles achtergelaten behalve de rittens, ging ik bij de andere dieren kijken. Toen vond ik Piraat, de rat die de week ervoor een oog amputatie is ondergaan, happend naar adem. Rechtsomkeer naar de dierenarts maar weer. Hij kreeg antibiotica en mocht in de zuurstofkooi. In de middag kreeg ik een telefoontje: “De castraties zijn goed gegaan, Killian zijn tandjes zijn weer mooi geslepen, maar met Piraat gaat het helaas niet beter”. Samen hebben we besloten om hem te laten gaan. Eenmaal terug bij de dierenarts kreeg Piraat eerst een narcoseprik om in slaap te vallen, nog geen 2 minuten na die prik had zijn hartje het al begeven. Er werd mij uitgelegd dat het zijn hart geweest moest zijn, deze kon alles niet meer door zijn lijfje pompen waardoor zijn longen vol gelopen zijn. Dit heeft niks met de operatie te maken gehad, hij heeft gewoon een slecht hart gehad en dat hij al overleed na de narcoseprik bevestigde dit. Het was een erg zware dag, zowel mentaal als fysiek. Eenmaal thuis zag ik dat het oude opvangmuisje Mr. Jingles ook was overleden.

piraat.jpg

Piraat, met zijn nette herstel na zijn oog amputatie.

Er gebeurt eigenlijk altijd wel wat als je een opvang runt, maar soms zijn de dagen nog wat zwaarder dan normaal. Gelukkig hebben we ook leuke dingen om op terug te kijken: dierenwinkel Jumper in Rotterdam heeft een donatie gegeven: een grote boodschappentas vol voer voor de opvangers.

Daarnaast is gisteren de GROTE doneer-actie van start gegaan. Het doel is om vóór april 2018 €1500 op te halen. Dit dekt voor een tijdje de dierenartskosten en kosten voor de basisverzorging van de opvangertjes. Met een lege opvang pot, hoe moeilijk het ook is, kan ik niet onbeperkt spoedgevallen op blijven vangen. Mijn gevoel zegt dat we dit gaan halen, met zoveel lieve supporters!

Liefs,
Vera & de dieren

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s