Maandelijks archief: januari 2018

Blogje #4: Toe aan vreugde

Afgelopen week schreef ik dat er een spoedgeval in de opvang kwam, dit was Charlie. Charlie heeft bij haar vorige baasje al verschillende antibiotica kuurtjes gehad tegen haar benauwdheid. Helaas mocht dit niet baten en ze kon steeds moeilijker ademen. Toen ze bij me gebracht werd was ze al aan het ‘pompen’ in plaats van ademen. Met de dierenarts heb ik besloten om nog voor haar te gaan vechten, ze kreeg sterkere medicatie en veel papjes om een beetje aan te komen. Het leek heel even de goede kant op te gaan. Helaas vond ik haar zaterdagochtend met veel pijn in haar ziekenboeg, ze had uit stress en pijn haar staart aangevreten. Dit was voor mij een teken dat ze niet langer mocht lijden, we zijn zo snel mogelijk naar een dienstdoende dierenarts gereden om haar in te laten slapen.

foto van Stichting Opvang Pettings.

Lieve Charlie, die in een halve week mijn hart stal.

Met zo’n verschrikkelijke week achter de rug was mijn verdriet even groter als mijn lef, ik schreef een stukje: ‘Mijn hart huilt‘. Er zijn 3 dieren ingeslapen afgelopen week, de week ervoor ook 2.

Het mag nu wel even genoeg zijn met het verdriet. Ik ben toe aan wat vreugde. Hoe en wat weet ik zelf nog niet helemaal, maar ik hoop snel een veel vrolijkere blog te typen.

Advertenties

Blogje #3: veel verdriet

Deze week is het een beetje chaotisch: zoals ik in mijn vorige blog schreef werk ik deze week full-time. Met het loon wat ik heb is het soms nodig om wat extra uur te maken, zeker zodat ik mijn financiële doel kan behalen: mijn dierenartspotje voller en werken naar de buffer die ik in gedachte heb. Hierover zal ik verder niet zoveel uitweiden.

Naast voltijd werken heb ik eigenlijk vooral mijn tijd besteed aan de dieren: niet alleen de verzorging en mijn honden voldoende beweging geven, maar er stonden ook dierenartsbezoekjes op de planning. Deze week is daardoor extra pittig.

Maandag ging ik na mijn werk met opvanger Bliksem naar de dierenarts, hij zou afgelopen weekend geadopteerd worden maar ik zag opeens dat hij een behoorlijk abces had in zijn nek. Omdat een abces behoorlijk veel druk geeft is het belangrijk om deze open te maken, te legen en daarna goed te spoelen. Bliksem kreeg onder de narcose en plaatselijke pijnstiller. Het filmpje vóór zijn ingreep heb ik online gezet, hier vond hij het nog gezellig bij de dierenarts: https://www.facebook.com/vera.vanderweele/videos/1808172639202104/

Dinsdagavond besloot ik om de volgende dag de dierenarts te bellen, mijn lieveling Killian was op, het was zijn tijd om te gaan. Woensdagochtend vond ik Lucky er ook erg slecht uit zien, daarom zijn ze beiden naar de regenboogbrug gegaan. Hier heb ik emotioneel een behoorlijke klap van gehad. Daarnaast kreeg ik woensdagochtend een spoedgeval in de opvang, een ratje die er erg slecht aan toe is. Het is nog maar de vraag of ze het gaat redden, maar we gaan nog voor haar vechten.

foto van Vera Pettings.

Killian en zijn vriendje Lucky

Inmiddels is het donderdag en ben ik meer dan kapot, gelukkig is mijn werk fysiek en mentaal niet zwaar. Morgenochtend weer naar de dierenarts, Bliksem zijn abces spoel ik 2x per dag maar er zit een knikker in/onder. Dat wil ik toch even uitgezocht hebben voordat hij écht kan verhuizen.

En dan heb ik het wel weer even gezien met de dierenarts, ik lijk wel meubilair daar! Komend weekend heb ik minder afspraken gepland en ga ik zondag wat gezelligs doen met vrienden. Eventjes tot rust komen (althans, hopelijk).

Blogje #2: een druk weekend!

Ja je raad het al, ook in het weekend is stilzitten niet mijn hobby 😉 . Zaterdag heb ik er eerst voor gezorgd dat mijn huis weer een beetje leefbaar is, daarna heb ik boodschappen gehaald. Tegenwoordig ga ik weer naar de markt: gezond, lekker en goedkoop! Ik zal voor de beeldvorming een foto plaatsen met wat ik kocht.

Mango’s (12 voor €2!), appels, peren, kiwi gold, frambozen, radijs, snoep paprika’s (die zijn zó lekker!), een aubergine en een zakje noten. Van de Jumbo 2 blikjes cola, een pak speculaas, een vers half brood en 2x vleesvervangers voor €4. Ben weer een beetje aan het opletten wat ik uitgeef, want naast met spullen wil ik ook minimaliseren in boodschappen, enkel kopen wat ik écht ga opeten dus. Het zou fijn zijn als ik mijn dierenartspotje iets voller kan maken en mijn buffer weer kan opbouwen na een aantal tegenslagen.

Zaterdag was het hokken poets dag, dus verder heb ik daar niet zoveel bijzonders over te vertellen. Zondag was het echter een stuk drukker! Ik had 2 trimkonijntjes op de tafel. Konijn 1 was een mix die behoorlijk in de klit zat. Konijn 2 was een lotharinger met een vervilte rug. Beide heb ik weer aan tevreden baasjes meegegeven met wat advies.

foto van Vera Pettings.   foto van Vera Pettings.

Verder kwam iemand om een hamster te adopteren, daar had ik een super goed gevoel bij: de hamster krijgt echt een geweldig thuis! Ook heb ik spullen verkocht voor de opvang, en toen was het alweer tijd om alle dieren te verzorgen. Zo’n weekend vliegt dan toch ook weer voorbij he?

Deze week werk ik full-time, dus die spannende nieuwe verhalen zullen weer even tot het weekend moeten wachten.

Blogje #1: drukte in het nieuwe jaar!

Het lijkt me leuk om jullie een kijkje te geven achter de schermen, hoe het er bij iemand aan toe gaat die veel huisdieren verzorgt, een opvang runt en ook nog een baan heeft (de huur moet toch betaald worden he 😉 ). De educatieve blogs vergen op dit moment erg veel energie, deze ‘blogjes’ typ ik wat makkelijker en zijn natuurlijk net zo leuk om te lezen! Wanneer er meer tijd is ben ik zeker weer van plan de andere thema’s weer op te pakken.

Vorige week heb ik nog 3 dagen ziek op bed gelegen. Werkelijk niks kon ik binnen houden. Het schijnt te heersen. Toen ik afgelopen dinsdag weer op mijn werk kwam hoorde ik er meer mensen over. Omdat ik de week van kerst ook vrij had was ik weer blij om terug in het ‘normale’ ritme te komen (en ik was ook blij dat ik mijn honden weer flinke wandelingen aan kon bieden in plaats van kleine plasrondjes).

Zoals de titel al vermeld is er van alles gebeurt. Afgelopen zaterdag voelde ik me al weer een stukje fitter en ben ik met Leny in de auto gestapt, we zijn drie ondervoede ratjes gaan ophalen die hun moeder kwijt geraakt waren. We stapten een huis in en volgden een jongen van zo’n 15 jaar naar een kamertje waar een aantal hokken stonden, vrienden zaten er te ‘chillen’. Hij liet de kleine ratjes zien, nog 4 ratten in een zelfbouw hok en vertelde dat in de overige hokjes hamsters zaten. Hij wilde écht alleen de 3 rittens kwijt en die hebben we dus meegenomen: klein en mager. Ééntje mist zelfs een oorschelp (aangeboren of bij de geboorte afgebeten, het ziet er in ieder geval netjes uit).

foto van Vera Pettings.

De donkere rat is mijn bejaarde vriendje Killian (samen met rusthuis bewoner Lucky)

Afgelopen maandag stond er een castratie in de planning voor één van de opvang ratten die zijn soortgenootjes aan het opjagen was, ook eigen ratje Killian ging mee: zijn tanden moeten regelmatig worden geslepen omdat ze doorgroeien. Dat weekend had ik gemerkt dat de onrust in mijn eigen mannengroep ook erger werd en de boosdoener ging ook mee om zijn ballen in te leveren. De rittens er bij om gewogen te worden (mijn weegschaal was -en is- leeg). De kleintjes wogen 40 gram, 50 gram en 55 gram, dat is zo’n 20-30 gram te licht voor hun leeftijd. Inmiddels hebben ze het onbeperkt buffet ontdekt en zie ik telkens erg bolle buikjes: als die niet heel snel gaan groeien weet ik het ook niet meer 😉

Toen ik thuis kwam van de dierenarts, alles achtergelaten behalve de rittens, ging ik bij de andere dieren kijken. Toen vond ik Piraat, de rat die de week ervoor een oog amputatie is ondergaan, happend naar adem. Rechtsomkeer naar de dierenarts maar weer. Hij kreeg antibiotica en mocht in de zuurstofkooi. In de middag kreeg ik een telefoontje: “De castraties zijn goed gegaan, Killian zijn tandjes zijn weer mooi geslepen, maar met Piraat gaat het helaas niet beter”. Samen hebben we besloten om hem te laten gaan. Eenmaal terug bij de dierenarts kreeg Piraat eerst een narcoseprik om in slaap te vallen, nog geen 2 minuten na die prik had zijn hartje het al begeven. Er werd mij uitgelegd dat het zijn hart geweest moest zijn, deze kon alles niet meer door zijn lijfje pompen waardoor zijn longen vol gelopen zijn. Dit heeft niks met de operatie te maken gehad, hij heeft gewoon een slecht hart gehad en dat hij al overleed na de narcoseprik bevestigde dit. Het was een erg zware dag, zowel mentaal als fysiek. Eenmaal thuis zag ik dat het oude opvangmuisje Mr. Jingles ook was overleden.

piraat.jpg

Piraat, met zijn nette herstel na zijn oog amputatie.

Er gebeurt eigenlijk altijd wel wat als je een opvang runt, maar soms zijn de dagen nog wat zwaarder dan normaal. Gelukkig hebben we ook leuke dingen om op terug te kijken: dierenwinkel Jumper in Rotterdam heeft een donatie gegeven: een grote boodschappentas vol voer voor de opvangers.

Daarnaast is gisteren de GROTE doneer-actie van start gegaan. Het doel is om vóór april 2018 €1500 op te halen. Dit dekt voor een tijdje de dierenartskosten en kosten voor de basisverzorging van de opvangertjes. Met een lege opvang pot, hoe moeilijk het ook is, kan ik niet onbeperkt spoedgevallen op blijven vangen. Mijn gevoel zegt dat we dit gaan halen, met zoveel lieve supporters!

Liefs,
Vera & de dieren