Maandelijks archief: februari 2016

Opvang verhaal: allergie

Soms is het moeilijk om te peilen of iemand de waarheid spreekt als die persoon verteld dat bepaalde huisdieren weg moeten vanwege ‘een allergie’. Vaak twijfel ik aan de echtheid van de reden, heb liever dat mensen eerlijk zeggen dat ze het hebben onderschat of dat het beestje niet goed bij de kleur van de bank past. Wat de reden ook is: als je er niet meer voor wil/kan zorgen help ik je toch wel zo veel als ik kan.

Dit weekend kreeg ik echter een berichtje van een dame van 70 jaar, met tranen in haar ogen geschreven en dat geloofde ik meteen. Ze had 8 ratten, maar ze had zoveel last van haar gezondheid door hun aanwezigheid dat het geen houdbare situatie meer was. Ze had een prachtige grote volière waar ze in zaten en zou ze vandaag komen brengen, met pijn in het hart.

Vanochtend kreeg ik echter een berichtje dat het haar te veel pijn zou doen, ze zou dus alleen de kooien brengen die ze me had beloofd. Ik heb een aantal tips gegeven die zouden kunnen helpen bij de benauwdheid en heb aangeboden om er dan 4 op te vangen. Dit vond de mevrouw ook een erg goed idee. Even later stond ze met tranen in haar ogen op mijn stoep met een heleboel spullen, 2 kooien en 4 schatten van ratjes. En wat doe je dan als mens? Begon bijna mee te huilen maar kon het gelukkig een beetje inhouden, wat een verdriet..

Maar de 4 dames zitten inmiddels goed, ze verhuizen alleen (net als alle beesten) als ik er 100% een goed gevoel over heb. Wat betreft de andere 4 heb ik mevrouw gezegd dat ik altijd bereid ben om te helpen mocht ook dat niet lukken.

En weet je wat dan het allerfijnste is van zo’n rot situatie? Dat je later nog een berichtje krijgt dat ze echt vertrouwen in me heeft. Het is soms wel lastig om met mensen om te gaan (dieren blijven mijn sterkste kant), maar toch goed om te weten dat de goede bedoelingen dan blijkbaar wel overkomen.

En de dames? Die lagen al gelijk lekker in hun hang-kubus.

12769356_1021504331248949_1903523969_n.jpg

 

 

Advertenties

Ratje kiest eigen naam

Eergisteren kwam er een moeder rat met 10 baby’s in de opvang, al zijn de baby’s gelukkig inmiddels al 6 weken. Ze zitten op geslacht gescheiden en krijgen hier lekker veel knuffels en aandacht! Echter, een van de kleine mannetjes is duidelijk een stuk kleiner en weegt maar 86 gram, terwijl zijn broers tussen de 117 en 140 gram wegen. Ook heeft hij een scheef hoofdje (wat kan duiden op middenoorontsteking). Gisterenavond ben ik dus toch maar naar de dierenarts gegaan, hij heeft zoals jullie zien in het filmpje ook medicijnen. Omdat het zo’n zorgenkindje is en omdat ik een zwak heb voor kneusjes heb ik besloten dat hij bij mij mag blijven, hij zal kennis maken met zijn nieuwe broers (Killian en Shenkie) als hij wat groter is.

In dit filmpje zien jullie dat hij zijn eigen naam kiest. Schattig he? (rondlopen is echt een stuk leuker, dus het duurde even 😉 )

Opvang verhalen #1

Waarschijnlijk zal dit niet bij 1 post blijven over de -bijzondere- dingen die ik ervaar als opvang, vandaar dat ik maar gelijk genummerd heb. Nu ben ik best wel een positief persoon, en kan van veel dingen de zonnige kant goed inzien. Maar heel af en toe even klagen hoort er nu eenmaal bij als Nederlander, toch? Ik word helaas vaker negatief dan positief verrast wat betreft de opvang.

omg_RE_Leaving_Sharenator-s450x446-67300

Vandaag even een aantal dingen die ik zoal meemaak in een vogelvlucht.

» “hoi, ik wilde graag wat vragen”
2 minuten later: “hallo, er staat op je pagina dat je binnen een paar minuten reageert”
weer 2 minuten later: “waarom reageer je niet?”
… Ja, omdat ik ook nog een leven heb buiten de opvang, misschien was ik zelfs wat voor de opvang aan het doen. Of niet, een dutje of iets in die richting.. Ik ben veel online maar niet 24/7.

» “Ik wil graag afstand doen van mijn dier, hij moet wel voor donderdag weg zijn trouwens. Wanneer kan ik hem brengen?”
Dus je gaat er maar gewoon van uit dat ik plek heb. Vind dit altijd erg lastig, er wordt zelfs wel eens gedreigd met de dieren ‘in het wild’ uitzetten als ik ze niet snel genoeg kan opvangen. Erg manipulerend, maar na een tijd leer je ook hoe je daar mee moet omgaan.

» Moeder: “He wat jammer dat we ze achter moeten laten, maar het gaat echt niet met 10 hamsters in huis.”
Kind: “Mevrouw, mogen we ze nog eens komen knuffelen? Morgen?”
Ik: “Nou, eh… dat zal ik nog wel met je moeder overleggen.” (kan niet zo goed met kinderen omgaan, maar had dus gewoon nee moeten zeggen).
Moeder later via berichtjes: “Kunnen mijn kinderen morgen na school langs komen voor de hamsters?”
Ik: “Nou sorry mevrouw, maar afstand is afstand, dat doe ik niet. Heb het behoorlijk druk met de verzorging van alle opvangers en heb geen tijd om kinderen in mijn huis erbij te hebben”
Uiteindelijk kwam het er op neer dat ze érg boos werd. Op mijn pagina had ik ook nog gezet dat een kind van 9 de hamsters op geslacht had gescheiden en dat dat dus niet zo’n goed idee was geweest.. ze zaten door elkaar. Dit schoot in het verkeerde keelgat, en er werden allerlei dreigementen mijn kant op gemaakt. Ze zou wel eens even gaat klagen bij de KvK (of all places?). Niks meer van gehoord trouwens.

» En dit is wel heel erg leuk: Op den duur ga je je volgers een beetje kennen, er is een vast like-en-reageer groepje vaak, dat is trouwens erg gezellig! Soms zit er dan iemand bij die bij elke foto zegt: “ach wat lief, maarja dat kan er écht niet meer bij helaas..” Het is of ik mijzelf hoor praten 😉 haha!

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ga vegan

‘Wat ga je?’

Een veganist is iemand die niet alleen is gestopt met het eten van vlees, maar er ook voor kiest om andere dierlijke producten uit te sluiten zoals honing, kaas, eieren, gelatine, etc. Hiervoor kunnen veel verschillende redenen zijn! Natuurlijk is er het dierenleed, de grondstoffen die we nodig hebben voor de gehele bio-industrie, de gezondheidsredenen.

Mijn verhaal

Sinds oktober ben ik vegetariër, het eten van vlees ging me steeds meer tegenstaan en op den duur vond ik het ook steeds viezer worden. Dat was dus een logische stap. Dit wilde ik ook al erg lang. De stap naar vegan is dus ook wel snel gegaan: maar zodra je je gaan inlezen, filmpjes gaat kijken en gaat opzoeken wat voor lekkere vegan producten er op de markt zijn word je in mijn geval gewoon ontzettend enthousiast. Bovenstaande redenen zijn bij mij eigenlijk allemaal van toepassing: hoe kan ik nu een opvang runnen en dieren oplappen en zorgen dat ze goed terecht komen, terwijl ik aan de andere kan gewoon kaas eet waardoor er een koe letterlijk uitgemolken word? Wist je trouwens dat er voor 1 hamburger 600 gallons (dat is 2271 liter) water nodig is? Daarnaast heb ik een aantal gezondheidsklachten waar ik nu niet verder op in ga, waar ik hopelijk snel verbetering in zal zien.

De kritiek

O ja, de kritiek, die zal er zeker zijn! Maar wat dat betreft ben ik gelukkig lekker ‘down to earth’: het is MIJN leven, met MIJN beslissingen! Wat een heerlijk leven toch 😉 Heb ook niet echt veel interesse in discussies, dat laat ik aan mijn lotgenoten over. En dat ik het mezelf misschien soms een beetje moeilijk zal maken (bijvoorbeeld met uit eten gaan), daar geef ik niks om, als ik daarmee het leven van een dier kan redden. Ik ben ook niet van plan me te gaan gedragen als een vegan-jehova, die ik al veel tegen ben gekomen op het internet: het is voor iedereen zijn of haar eigen beslissing! Natuurlijk ga ik er met liefde verder op in als iemand interesse heeft, maar als het in je zit komt het vroeg of laat wel. Het is me opgevallen dat veganisten erg slim zijn, ze denken veel na over allerlei aspecten.

Even zoeken..

Ja, het is toch wel een heel gedoe als je in de supermarkt staat en je hebt nog geen idee welke E-nummers je nu eigenlijk moet diskwalificeren. Gelukkig heb ik een aantal groepen op Facebook gevonden waar iedereen zijn nieuwe ‘bevindingen’ kwijt kan en waar je vragen kan stellen over producten. Mijn lijstje met ‘héé dit kan ook gewoon!’ zal vanzelf groter worden. Op het moment zou ik alleen wel het liefste een supermarkt binnenlopen waar alles vat vegan is groen oplicht met van die gekke opvallende pijltjes ernaartoe, zou makkelijk zijn.

Lekker eten!

Om eerlijk te zijn heb ik nog nooit met plezier in de keuken gestaan, tot mijn besluit! Zoals jullie kunnen zien ben ik gek op smoothies! Deze maakte ik eigenlijk altijd al, maar het blijft heerlijk. Daarnaast zie je natuurlijk veel groenten en fruit (ik eet ook veel noten), maar ook wat lekkere dingetjes: koekjes (mijn favoriet is geloof ik wel duidelijk: echt een aanrader, bij de AH in het bio-schap!), chips..  Wist je dat Oreo’s ook vegan zijn? Leuk!

Vond dit erg spannend om te typen, maar wilde er gewoon graag een blog aan wijden. Natuurlijk zal ik vast nog wel foutjes maken, en mocht ik later kippetjes in mijn tuin hebben zal ik waarschijnlijk wel gewoon eieren eten (al zijn er ook vegans die dat al niet zouden doen). Maar voorlopig ben ik erg blij met wat ik heb besloten.

Lieve Aagje


Normaal krijg ik haar nooit zo goed op de foto, ze is erg beweeglijk. Vandaag scheen de zon, en zat ze lekker even wat eten uit te zoeken in haar bakje. Je ziet haar bijna kijken van ‘ja zeg, zie je niet dat mijn etensbak bijna leeg is?’. Ze is trouwens een smeerpoets eersteklas zoals je kan zien.